Decreased Stroke Applications During Pandemic: Collateral Effects of COVID-19

Pandemi Döneminde Azalmış İnme Başvuruları: COVID-19’un Kollateral Etkileri

Abstract

Objective: Our study aimed to investigate the effects of the pandemic on human behavior and stroke management by comparing hospital admissions made due to stroke during the pandemic period with the same period of the previous year. Materials and Methods: This retrospective study was conducted on patients with stroke admitted to our hospital between April 1st, 2020, and May 31st, 2020, and April 1st, 2019, and May 31st, 2019. Strokes were divided into three subgroups: ischemic stroke, hemorrhagic stroke, and transient ischemic attack (TIA). The total number of strokes, stroke subtypes, vascular risk factors, sociodemographic and clinical characteristics, National Institutes of Health Stroke Scale (NIHSS) scores, presence of large vessel occlusion, thrombolytic therapy use, intensive care unit requirement, and in-hospital mortality values were compared for both periods. Results: A total of 133 patients, 75 males, 58 females, 44 during the pandemic period and 89 in the previous year, were included in the study. The mean age of the patients was 71.29±13.12 years. During the pandemic period, compared with the same period one year ago, there was a 50% decrease in the number of strokes, a 44% decrease in the number of ischemic strokes, a 62.5% decrease in the number of intracranial hemorrhages, and an 87.5% decrease in the number of TIA. During the pandemic period, the rate of patients who received intravenous thrombolytic therapy, the rate of patients with large vessel occlusion, the inhospital mortality rate, and the mean NIHSS scores were found to be significantly higher during the pandemic, but the rate of patients who had a minor stroke was significantly lower. Conclusion: The pandemic period has brought along many unknowns. It is a matter of curiosity how the effects of the pandemic on human behavior and functioning in health institutions will affect the diagnosis, treatment, and long-term follow-up of diseases other than coronavirus disease-2019.

Özet

Amaç: Çalışmamız, pandemi döneminde inme sebebiyle yapılan hastane başvurularını bir önceki yılın aynı dönemiyle kıyaslayarak pandeminin insan davranışları ve inme yönetimine olan etkilerini araştırmayı amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif çalışma, hastenemize 1 Nisan 2020 ve 31 Mayıs 2020 ile 1 Nisan 2019 ve 31 Mayıs 2019 tarihleri arasında kabul edilen inme geçiren hastalar üzerinde gerçekleştirildi. Hastalar inme tipine göre; iskemik inme, hemorajik inme ve geçici iskemik atak (GİA) olmak üzere üç alt gruba ayrıldı. Her iki döneme ait toplam inme sayıları, inme alt tipleri, vasküler risk faktörleri, sosyodemografik ve klinik özellikler, Ulusal Sağlık İnme Enstitüsü Ölçeği (NIHSS) değerleri, büyük damar oklüzyonu varlığı, trombolitik tedavi kullanımı, yoğun bakım yatış gereksinimi ve hastane içi mortalite değerleri birbiriyle kıyaslandı. Bulgular: Çalışmaya yaş ortalaması 71,29±13,12 olan 75 erkek, 58 kadın; pandemi döneminde 44, bir yıl önceki dönemde 89 olmak üzere toplamda 133 hasta alınmıştır. Pandemi döneminde bir yıl önceki aynı dönemle karşılaştırıldığında, hastaneye kabullerde tüm inme geçiren hasta sayılarında yüzde 50, iskemik inme sayılarında %44, intrakraniyal hemoraji sayılarında %62,5, GİA sayılarında %87,5 düşüş saptandı. Pandemi döneminde tedavisinde intravenöz trombolitik tedavi kullanılan hasta oranı, büyük damar oklüzyonu saptanan hasta oranı, hastane içi mortalite oranı ve ortalama NIHSS skorları pandemi döneminde anlamlı derecede daha yüksek saptanırken, minör inme geçiren hasta oranı anlamlı derecede düşük saptandı. Sonuç: Pandemi dönemi birçok bilinmezi beraberinde getirmiştir. Pandeminin insan davranışları ve sağlık kuruluşlarındaki işleyişe olan etkilerinin koronavirüs hastalığı-2019 dışındaki hastalıkların tanı, tedavi ve uzun dönem takiplerini nasıl etkileyeceği merak konusudur.