Serum osmolalitesi metabolik sendrom vakalarında yükselir

Abstract

OBJECTIVE: It has previously been shown that renal function is impaired in metabolic syndrome (MetS). Microalbuminuria, elevated serum osmolality, and decreased glomerular filtration rate (GFR) may indicate some degree of renal impairment. Among these, microalbuminuria and GFR have already been shown to be related with MetS. This study aimed to investigate the relation between MetS and serum osmolality. MATERIAL and METHODS: A cross-sectional case control study was designed. The study group was composed of 115 persons who were diagnosed as having MetS according to ATP III criteria and 123 persons who did not have MetS. The diagnosis of MetS was based on the presence of three or more of the following factors: hypertension; abdominal obesity; fasting serum triglycerides; low high-density lipoprotein (HDL)-cholesterol and fasting plasma glucose. Serum osmolality and GFR values were estimated by using appropriate formulations. RESULTS: A total of 238 persons aged between 18-65 years were included in the study. MetS and serum osmolality were significantly correlated (P=0.001). Serum osmolality was also correlated with systolic blood pressure (P=0.000), fasting plasma glucose (P=0.000), and waist circumference (P=0.000). CONCLUSION: Serum osmolality is correlated with metabolic syndrome and its parameters. The reason for increased serum osmolality values in MetS patients needs to be investigated.

Özet

AMAÇ: Renal fonksiyonların Metabolik Sendrom (MetS) tanısı konmuş vakalarda bozulmuş olduğu gösterilmiştir. Mikroalbüminüri, yüksek serum osmolalitesi ve düşük glomerülar filtrasyon hızı (GFR) renal hasara işaret edebilir. Bunlardan mikroalbüminüri ve GFR’nin metabolik sendromla ilişkisi çalışmalarla ortaya konmuştur. Bu çalışmada MetS ve serum osmolalitesi arasındaki muhtemel ilişkiyi araştırmayı amaçladık. GEREÇ ve YÖNTEMLER: Araştırma kesitsel bir vaka kontrol çalışma olarak planlandı. Çalışmada ATP III kriterlerine göre MetS tespit edilen 115 vaka ve MetS olmadığı tespit edilen 123 gönüllünün sonuçları değerlendirilmiştir. Serum osmolalitesi ve GFR değerleri uygun formüller kullanılarak hesaplanmıştır. BULGULAR: Çalışmada, 18-65 yaş aralığında ardışık seçilen 238 vakanın sonuçları değerlendirilmiştir. MetS ve serum osmolalitesi istatistik olarak anlamlı düzeyde (p=0,001) ilişkili bulunmuştur. Serum osmolalitesi aynı zamanda sistolik kan basıncı, açlık plazma glükozu ve bel çevresi ile ilişkilidir. SONUÇ: Serum osmolalitesi metabolik sendrom ve onun parametreleri ile ilişkilidir. MetS hastalarında serum osmolalitesindeki artışın sebepleri ileri çalışmalarla araştırılmalıdır.