Effect of Initial Peritoneal Equilibration Test Results on Mortality in Peritoneal Dialysis Patients

Periton Diyalizi Hastalarında Başlangıç Peritoneal Eşitlenme Testi Sonuçlarının Mortaliteye Etkisi

Abdullah ŞUMNU, Yunus Emre AYTEKIN, Ahmet BEHLÜL, Egemen CEBECİ, Zeki AYDIN, Meltem GÜRSU, Savaş ÖZTÜRK, Nilay Şengül SAMANCI, Rümeyza KAZANCIOĞLU

Abstract

OBJECTIVE: We studied the effect of initial peritoneal equilibration test (PET) results on mortality inperitoneal dialysis (PD) patients besides classical mortality markers.MATERIAL and METHODS: Seventy-eight patients were enrolled. Initial PET and biochemicaland clinical findings were recorded after the beginning of PD. Survival analysis model includedcomorbidities, PD modality, peritoneal modality change during follow-up, history of peritonitis,calcium X phosphorus, dialysate volume, presence of anuria, ultrafiltration volume, albumin, Kt/V,normalized protein equivalent of nitrogen appearance (nPNA), and peritoneal permeability.RESULTS: The mean age was 55.2±13.8 (52.6%, female) years and PD duration was 49.7±26.1months. When current conditions of the patients were evaluated, 42.3% of the 78 patients received PDtreatment, 24.4% switched to hemodialysis, 6.4% had kidney transplantation and 26.9% died. The mostsignificant factors determining patient survival were age, albumin and weekly total Kt/V according tothe Cox regression analysis using the backward elimination method. When Cox regression analysiswas repeated by the forward selection method, albumin was detected as the most significant factordetermining patient survival.CONCLUSION: Albumin was found to be the most important factor predicting patient survivalamong peritoneal permeability, nPNA, PD modality, weekly total Kt/V, dialysate volume, ultrafiltrationvolume on the initial PET.

Özet

AMAÇ: Periton diyalizi (PD) hastalarında klasik mortalite belirteçlerinin yanı sıra bazal peritoneal eşitlenme testi (PET) verilerinin de mortaliteye etkisini araştırdık. GEREÇ ve YÖNTEMLER: Çalışmaya 78 hasta dahil edildi. Periton diyalizine başladıktan sonraki ilk PET sonuçları ve eş zamanlı biyokimyasal ve klinik bulguları kaydedildi. Hastaların demografik özellikleri yanında komorbidite varlığı, periton diyalizi modalitesi ve takiplerinde periton modalite değişimi varlığı, peritonit öyküsü, kalsiyum X fosfor, diyalizat volümü, anüri varlığı, ultrafiltrasyon volümü, albümin, normalize protein katabolizma hızı (nPKH), peritoneal geçirgenlik, total Kt/V’yi içeren sağkalım analizi modeli oluşturuldu. BULGULAR: Yaş ortalaması 55,2±13,8 (%52,6 kadın) yıl ve PD süreleri ise 49,7±26,1 ay idi. Hastaların güncel durumları kontrol edildiğinde 78 hastadan %42,3’ü PD’ye devam etmekte idi, %24,4’ü hemodiyalize geçiş yapmıştı, %6,4’ü böbrek nakli olmuş ve %26,9’u ise ölmüştü. Backward metodu ile uygulanan Cox regresyon analizine göre hasta sağ kalımını belirleyen en önemli faktörler yaş, albümin ve haftalık total Kt/V olarak saptandı. Cox regresyon analizi ‘forward’ metodu ile tekrarlandığında hasta sağ kalımını belirleyen en önemli faktör olarak albümin saptandı. SONUÇ: Klasik mortalite belirteçleri ile beraber başlangıç PET testi verilerinden periton zarı geçirgenlik tipi, nPKH, PD modalitesi, haftalık total Kt/V, diyalizat volümü, ultrafiltrasyon volümü değerlendirildiğinde hasta sağ kalımını belirleyen en önemli faktör olarak albümin saptandı.