A Rare Cause of Peritonitis in Children on Automated Peritoneal Dialysis: Pseudomonas Putida

Çocuklarda Aletli Periton Diyalizi Tedavisinde Nadir Görülen Bir Peritonit Etkeni: Pseudomonas Putida

Duygu ERTAN, Caner ALPARSLAN, Serdar SARITAŞ, Belde KASAP DEMİR, Fatma MUTLUBAŞ, Önder YAVAŞCAN, Nejat AKSU, Demet ALAYGUT

Abstract

Peritonitis associated with gram-negative bacteria presents difficulties in the follow-up of patients with chronic peritoneal dialysis. Especially in perionitis related to Pseudomonas spp., treatment becomes difficult and may lead to catheter removal. However, some strains may differ. Here, we present a 14-year-old girl with P. putida peritonitis while on automated peritoneal dialysis due to familial Mediterranean fever (FMF)-related amyloidosis and end-stage renal failure. The patient was admitted with abdominal pain, fever, vomiting and cloudy peritoneal fluid starting one day before the admission. She was diagnosed with peritonitis when additional large amounts of leukocytes with 100% polymorphic nucleated cells were found in the peritoneal fluid. Intraperitoneal cefepime treatment was instituted empirically and systemic cefepime was added for up to three days when catheter dysfunction developed. The peritoneal fluid culture yielded cefepime sensitive P. putida and the treatment was stopped at the end of two weeks. No peritonitis recurrence or technical survival problem was found in the follow-up period. It was thought that infection with P. putida, which is thought to be an opportunistic pathogen with low virulence and high response to antibiotic therapy seen in immunosuppressive patients, may be related to canakinumab, which was being used by our case. The case was presented with the aim of drawing attention to the fact that although a pseudomonal peritonitis, two weeks of cefepime monotherapy may be sufficient for P. putida peritonitis.

Özet

Gram-negatif bakteri ilişkili peritonitler, kronik periton diyalizi hastalarının izleminde güçlükyaratmaktadır. Özellikle pseudomonas türleri ile ilişkili perionitlerde tedavi güçleşmekte, kateter kaybısöz konusu olabilmektedir. Ancak, bazı suşlar farklılık gösterebilmektedir. Burada, Ailesel AkdenizAteşi (AAA) ilişkili amiloidoz nedeniyle son dönem böbrek yetmezliği gelişerek aletli periton diyaliziprogramına alınan ve P. putida peritoniti geçiren 14 yaşında bir çocuk olgu sunulmuştur. Başvurusundanbir gün önce başlayan karın ağrısı, ateş yüksekliği, kusma ve periton sıvısında bulanıklaşma şikayetleriolup, kabulünde periton sıvısında silme lökositi ve %100 polimorf nüveli lökosit hücresi olan olguyaperitonit tanısı konuldu. Periton sıvısı kültürü alınarak ampirik sefepim tedavisi başlanan olgununkültüründe sefepime duyarlı P. putida üredi. Kateter disfonksiyonu gelişmesi üzerine üç gün süre ilesistemik olarak da sefepim verildi ve intraperitoneal tedavisi ikinci haftanın sonunda kesildi. Olgununizleminde peritonit tekrarı ya da teknik bir sağ kalım sorununun olmadığı görülmüştür. Virulansı düşük,antibiyotik tedavisine yanıtı yüksek olan ve immünsüpresif hastalarda görülen fırsatçı bir patojenolduğu düşünülen P. putida’nın olgumuzun kullanmakta olduğu kanakinumab ile ilişkili olabileceğidüşünülmüştür. Olgu, pseudomonal bir peritonit olmasına rağmen, P. putida peritonitinde iki haftalıksefepim monoterapisinin yeterli olduğuna dikkat çekmek amacı ile sunulmuştur.