Short-term Efficacy of Micropulse Yellow Laser in Non-center-involving Diabetic Macular Edema: Preliminary Results

Santrali Tutmayan Diyabetik Maküla Ödeminde Sarı Dalga Boyu Mikropulse Lazer Uygulamasının Kısa Dönem Etkinliği: Ön Çalışma Sonuçları

Emin ÖZMERT, Sibel DEMİREL, Mehmet Fatih Kağan DEĞİRMENCİ, Figen BATIOĞLU

Abstract

Objectives: The aim of this study was to evaluate the efficacy of micropulse yellow laser (MPL) on best corrected visual acuity (BCVA) and retinal thickness in patients with non-center-involving diabetic macular edema (DME). Materials and Methods: We retrospectively reviewed 9 eyes of 8 patients with non-center-involving DME who underwent MPL treatment between January 2015 and December 2016. BCVA (logMAR) and retinal thickness were evaluated before and 3 months after treatment. Maximum retinal thickness was determined manually from simultaneous spectral-domain optical coherence tomography images and recorded. The change in the measurements from before to after treatment was analyzed statistically. Results: Of the 8 patients, 3 were female and 5 were male. The mean age was 52.8 years. Two of the 9 eyes had received previous intravitreal anti-vascular endothelial growth factor injection(s). Median BCVA was improved 3 months after treatment, although the difference was not statistically significant (0.34 logMAR before and 0.29 logMAR after treatment). BCVA was improved in 4 eyes while it showed no change in the remaining 5 eyes. The mean retinal thickness was 470.6 µm at baseline and 416 µm at 3 months after MPL treatment (p=0.01). Retinal thickness decreased in all eyes after treatment. Conclusion: In this study, parafoveal retinal thickness showed significant decrease after MPL treatment in patients with DME. The limited increase in BCVA may be due to the inclusion of a low number of patients and only those with non-center-involving macular edema. MPL may be used as an alternative to conventional argon laser in non-center-involving DME.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, maküla merkezini tutmayan parafoveal diyabetik maküla ödemli (DMÖ) olgularda sarı dalga boyumikropulse lazer (MPL) uygulamasının en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK) ve retina kalınlığı üzerine etkisini incelemektir.Gereç ve Yöntem: Çalışmada Ocak 2015 ile Aralık 2016 tarihleri arasında kliniğimizin retina polikliniğinde diyabetik retinopative DMÖ’sü olan ve MPL uygulanan 8 hastanın 9 gözü retrospektif olarak incelendi. Tedavi öncesi ve sonrası 3. ayda; EİDGK (logMAR)kaydedildi. Eş zamanlı alınan spektral domain-optik koherens tomografi görüntülerinden retinal kalınlığın en fazla olduğu yer manuelolarak belirlendi ve kaydedildi. Tedavi öncesi ve sonrası ölçümlerdeki değişim istatistiksel olarak analiz edildi.Bulgular: Hastaların 5’i erkek 3’ü kadın olup ortalama yaş 52,3 yıldı. Çalışmaya alınan 9 gözden 2’sine daha önce intravitreal antivaskülerendotelyal büyüme faktörü enjeksiyonu yapılmış idi. Tedavi sonrası ortanca EİDGK tedavi öncesine göre artmış; ancakistatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (tedavi öncesi=0,34 logMAR, tedavi sonrası=0,29 logMAR). Gözlerin 4’ünde EİDGKartmış, diğer 5 gözde ise aynı kalmıştır. Parafoveal en kalın alandan yapılan ölçümde, ortalama retinal kalınlık tedavi öncesi 470,6µm bulunmuştur, tedavi sonrası 3. ayda 416 µm’ye düşmüştür (p=0,01). Gözlerin tümünde tedavi sonrası retinal kalınlıkta azalmagörülmüştür.Sonuç: Çalışmamızda DMÖ’sü bulunan olgularda MPL sonrası parafoveal retina kalınlığında anlamlı olarak azalma olduğu görülmüştür.EİDGK’deki kısıtlı artış hasta sayısının az olmasına ve yalnızca foveal ödemi bulunmayan gözlerin çalışmaya dahil edilmesine bağlıolabilir. Santrali tutmayan fakat tehdit eden DMÖ’de MPL konvansiyonel argon lazerin yerine düşünülebilir.