"Evaluations on the relation between lover and sun in Divan poetry"

Abstract

The concept of love, which is peer with the history of mankind, has been the mostwidespread theme in the Divan poetry as almost in all literatures. Since love is the maintheme of the Classical Turkish Poetry, poets mostly present themselves as lovers in theirpoems. The sun which is the subject of many figures of speech within poet’s observationson the physical environment, occasionally takes the place of poet acting as lover, andreflects the conditions of lover in the face of beloved.In this article, the connection between the peculiarities will be examined withexemplary verses.

Özet

İnsanoğlunun varlığıyla yaşıt olan aşk olgusu hemen bütün edebiyatla- rın ortak konusu olduğu gibi divan şiirinin de en çok işlenen konusu ol- muştur. Klasik Türk şiirinde temel konunun aşk olması sebebiyle şair deekseriya âşık hüviyetiyle şiirde kendine yer verir. Şairin fiziki çevreye dairgözlemleri içinde pek çok benzetmeye konu ettiği güneş zaman zaman âşıkrolündeki şairin yerine geçer, sevgili karşısında âşıklığın hallerini aksettirir.Bu makalede divan şiirinde birçok benzetmeye konu olan güneşin ken- dine has özellikleriyle âşık tipi arasında kurulan benzetme ilgisi beyitörnekleriyle ele alınacaktır.