Journals / Türk Kolon ve Rektum Hastalıkları Dergisi / 2021 / Cilt: 31 - Sayı: 1

Our Surgical Experience and Clinical Results in Nontraumatic Small Bowel Perforations

Non-travmatik İnce Bağırsak Perforasyonlarında Cerrahi Deneyimlerimiz ve Klinik Sonuçlarımız

Pages
25–30
DOI
—

Abstract

Aim: In this study, we aimed to share our surgical experiences and clinical results in non-traumatic small bowel perforations. Method: Patients who underwent surgical treatment for non-traumatic small bowel perforation between 2009-2019 were included in the study. Patients were divided into two groups according to postoperative 90-day mortality status: Group 1 (no mortality), Group 2 (mortality). The demographic, clinical features, treatment methods and results of the patients were compared between the groups. Results: Forty-two patients participated in our study. Group 1 consisted of 25, and Group 2 consisted of 17 patients. Male sex was dominant in Group 2 (48% vs 76.5%, p=0.062). Mean age was higher in Group 2 (54 vs 61, p=0.218). American Anesthesiology Association score (ASA) was statistically significantly higher in Group 2 (12% vs 58.8%). Forty-two percent of patients had abdominal surgery and 30% had a history of malignancy. The presence of electrolyte imbalance was similar in the groups (56% vs 76.5%, p=0.049). The days between the first complaint and laparotomy were similar between the groups (6.40 vs. 5.70 p=0.699). In perforated areas, jejunum was dominant in Group 2 with 64.7%, and ileum in Group 1 with 68%. The multiple perforation rate was higher in Group 2, but was not statistically significant (12% vs 23.5%, p=0.284). From postoperative complications, anastomosis leakage was higher in Group 1, but it was not statistically significant (12% vs 5.9%, p=0.501). Conclusion: Morbidity and mortality of non-traumatic small bowel perforations is high. While the ASA score and hypoalbuminemia were associated with postoperative mortality in non-traumatic small bowel perforations, we did not find the localization of the perforation and the time between the first complaint and laparotomy to be related to mortalit

Özet

Amaç: Bu çalışmada non-travmatik ince bağırsak perforasyonlarındaki cerrahi deneyimlerimizi ve klinik sonuçlarımızı paylaşmayı amaçladık. Yöntem: 2009-2019 yılları arasında non-travmatik ince bağırsak perforasyonu nedeniyle cerrahi tedavi uyguladığımız hastalar çalışmaya dahil edildi. Hastalar postoperatif 90 günlük mortalite durumuna göre iki gruba ayrıldı: Grup 1 (mortalite yok), Grup 2 (mortalite var). Gruplarda hastaların demografik, klinik özellikleri, labarotuvar parametreleri, uygulanan tedavi yöntemleri ve sonuçları karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmamıza 42 hasta dahil edildi. Grup 1: 25, Grup 2: 17 hastadan oluşuyordu. Grup 2’de erkek cinsiyet baskındı (%48 vs %76,5 p=0,062). Grup 2’de yaş daha büyük (54 vs 61 p=0,218). Grup 2’de Amerikan Anesteziyoloji Derneği sınıflandırması, sınıflandırması (ASA) istatistiksel olarak anlamlı ölçüde daha yüksekti (%12 vs %58,8). Hastaların %42’sinde geçirilmiş batın cerrahisi, %30’unda malignite öyküsü vardı. Elektrolit imbalansı varlığı gruplarda benzerdi (%56 vs %76,5 p=0,049). İlk şikayet ile laparotomi arasındaki süre gruplar arasında benzerdi (6,40 vs 5,70 p=0,699). Perforasyon alanı açısından Grup 2’de jejunum %64,7 Grup 1’de ileum %68 ağırlıktaydı. Multiple perforasyon oranı Grup 2’de daha fazla idi fakat istatistiksel olarak anlamlı değildi (%12 vs %23,5 p=0,284). Postoperatif komplikasyonlardan anastomoz kaçağı Grup1’de daha fazla ancak istatistiksel olarak anlamlı değildi (%12 vs %5,9 p=0,501). Sonuç: Non-travmatik ince bağırsak perforasyonlarının morbidite ve mortalitesi yüksektir. Travmatik olmayan ince barsak perfosyonlarında ASA skoru ve hipoalbunemi postoperatif moratalite ile ilişkili iken perforasyonun lokalizasyonu ve ilk şikayet ile laparotomi arası süreyi mortalite ile ilişkili bulmadık.