The Effect of Coronary Angiography on Total Antioxidant Capacity

Serap ÇUHADAR, Ayşenur ATAY, Mehmet KÖSEOĞLU, Serdar BAYATA, Tuna SEMERCİ, Filiz AKÇAY AKYILDIZ, Tuğba AYDIN KANTAROĞLU

Abstract

Objective: The oxidative stress and renal vasoconstriction are considered to have an effect on the pathophysiology of contrast induced nephropathy. In this study, we aimed to evaluate the effects of contrast agents on serum creatinine, total antioxidant capacity and estimated glomerular filtration rate in patients undergoing coronary angiography with normal renal function.Materials and Methods: Fourty-two patients undergoing coronary angiography were randomized to receive either non-ionic low-osmolar or iso-osmolar contrast agent. Serum total antioxidant capacity, serum creatinine levels were measured before and 6 hours after intravenous contrast agent administration. Estimated glomerular filtration rate was determined according to the Modification of Diet in Renal Disease formula. The patients were followed up for 3 to 9 months for a possible kidney injury. Results: Serum total antioxidant capacity, estimated glomerular filtration rate values were significantly decreased and serum creatinine values were significantly increased in both of the study groups when the pre- and post-angiographic values were compared. No significant difference was demonstrated between the two groups regarding renal functions. Conclusion: The early oxidative stress observed after administration of low doses of contrast media in patients with normal renal functions was not found to be the early sign for contrast induced nephropathy. Further studies are needed to assess the role of oxidative stress in the pathophysiology.

Özet

Amaç: Kontrast madde nefropatisinin patofizyol ojisinde oksidatif stres ve renal vazokonstrüksiyonun etken olduğu düşünülmektedir. Biz bu çalışmada, koroner anjiyografi uygulanan ve böbrek fonksiyonu normal olan hastalarda kontrast madde kullanımının serum kreatinin, total antioksidan kapasite ve hesaplanmış glomerüler filtrasyon hızına etkilerini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Koroner anjiyografi yapılan 42 olgu non-iyonik düşük osmolar ve izo-osmolar kontrast madde almak üzere randomize edildi. Serum total antioksidan kapasite ve serum kreatinin düzeyleri intravenöz kontrast madde uygulamasından önce ve 6 saat sonra ölçüldü. Hesaplanmış glomerüler filtrasyon hızı Modification of Diet in Renal Disease formülü ile belirlendi. Hastalar olası böbrek hasarı için 3 ile 9 ay süreyle takip edildi. Bulgular: Anjiografi öncesi ve sonrası yapılan ölçümlerde her iki grupta da serum total antioksidan kapasite, hesaplanmış glomerüler filtrasyon hız değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı azalma ve serum kreatinin değerlerinde anlamlı artış saptandı. Her iki kontrast maddeyi kullanan gruplar arasında böbrek fonksiyonları açısından anlamlı fark görülmedi. Sonuç: Böbrek fonksiyonları normal olan hastalarda düşük doz kontrast madde uygulamasından sonra erken dönemde tespit edilen oksidatif stresin, kontrast madde nefropatisi yönünden erken belirteç olmadığı görüşüne varıldı. Oksidatif stresin patofizyolojideki olası rolü konusunda daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.