A new approach to assessment of aortic regurgitation: Planimetric measurement of diastolic aortic valve malcoaptation area by transesophageal echocardiography

Özet

Aort yetersizliği (AY) ciddiyetinin değerlendirilmesinde regürjitan orifis alanının (ROA) Doppler ekokardiyografi ile tayini farklı bir yaklaşım olup, bu Doppler yöntemleri ROA nın dolaylı olarak hesaplanmasını esas alırlar. Ancak yetersizlik gösteren aort kapağının diyastolik koaptasyon kusurunun planimetrik olarak ölçüldüğü herhangi bir ekokardiyografik çalışma mevcut değildir. Çalışmamızın amacı tranözefajiyal ekokardiyografi (TEE) uygulanan olgularda AY ciddiyetinin derecesinin, diyastolik koaptasyon kusurunun planimetrik ölçümü yoluyla değerlendirilmesidir. Diyastolik koaptasyon kusuru diyastolik aortik kapak malkoaptasyon alanı (DAVMA) olarak tanımlanmıştır. Çalışma grubu, AY nin hemodinamik (HD) olarak, sırasıyla hafif (n=45), orta (n=31) ve ileri (n=14) olarak değerlendirildiği 90 (E 38, K52, ort. yaş, 42±26) olgudan oluşmaktadır. Her bir AY grubunun ortalama DAVMA değerleri TEE ile belirlenmiş ve karşılık gelen AY derecesini, diğer AY derecelerinden ayıran sınır değerleri araştırılmıştır. Hafif, orta ve ileri AY derecelerine ait DAVMA değerleri sırasıyla 0.15±0.05, 0.29±0.08 ve 0.68±0.21 cm2 idi (hafif ve orta AY arasında p0.4 cm2) olarak derecelendirilmiştir. Hafif AY için DAVMA nın ($leq$0.2 cm2) duyarlılık, özgüllük, pozitif ve negatif prediktif değeri, diagnostik uygunluğu sırasıyla % 85, 97, 97, 87 ve 91 olarak belirlenmiştir. Gene, orta derece AY için DAVMA nın (>0.2-0.4 cm2) duyarlılık, özgüllük, pozitif ve negatif prediktif değeri ve diyagnostik uygunluk değerleri, % 84, 92, 81, 93 ve 90, ileri AY için ise DAVMA nın (>0.4 cm2) duyarlılık, özgüllük, pozitif ve negatif prediktif değeri ve diyagnostik uygunluk değerleri sırasıyla % 98, 93, 93, 98 ve 97 olarak bulunmuştur. Hemodinamik olarak belirlenen AY derecesi ile DAVMA arasında iyi korelasyon (r=0.75) bulunmuştur. Sonuç olarak, AY ciddiyetinin belirlenmesinde, DAVMA nın transözefajiyal olarak planimetrik ölçümünün kapağın fonksiyonel anatomik açıdan değerlendirilmesini esas alan, güvenilir ve kullanışlı bir yöntem olduğunu düşünmekteyiz.