The effect of homocysteine-lowering therapy on vascular endothelial function and myocardial ischemic burden in coronary patients with hyperhomocysteinemia

Homosistein düzeyi yüksek olan koroner arter hastalarında, tedavi ile plazma homosistein düzeyinde sağlanan düşmenin vasküler endotel fonksiyonu ve miyokardın iskemi yükü üzerine etkisi

Mehmet AKSOY, Ş. Nur AKSOY, Mete ÖÇ, İlyas AKDEMİR, M. Vefik YAZICIOĞLU, Müjgan B. MİHMANLI, Macit KOLDAŞ, Metin GÜRSÜRER, Birsen ERSEK, Ayşe EMRE

Abstract

This study was performed to determine whether homocysteine lowering therapy (HLT) improves endothelium-dependent vasodilation and whether this results in a reduction in myocardial ischemic burden in patients with coronary artery disease. Sixteen male patients (plasma homocysteine levels >15 $mu$mol/L) on a waiting list for routine coronary angioplasty (PTCA) of a focal stenosis at least 70% in the left anterior descending artery were studied. Patients were randomized to receive HLT (n=9, 0.4 mg of folic acid, 2 mg of vitamin B6, and 6 $mu$g of vitamin B12) or placebo (n=7) until the time of PTCA (mean 4.8$pm$0.9 weeks). At baseline and after four weeks of HLT, brachial artery vasomotion was assessed noninvasively and exercise Tl-201 scintigraphy was performed in each patient. Myocardial ischemic burden was defined as maximal perfusion defect and redistribution gradient of perfusion abnormality on the polar map display. All patients had a follow-up angiogram at the time of PTCA. Plasma homocysteine levels were significantly reduced by HLT compared with baseline (21.2$pm$5 vs.11.8$pm$3.1 $mu$mol/L; p

Özet

Çalışmamızda, yüksek plazma homosistein düzeyine sahip koroner arter hastalarında, homosistein düşürücü tedavi (HDT) ile homosistein düzeyinde sağlanan düşmenin endotele bağlı vazodilatasyonda iyileşmeye, bunun da miyokardın iskemi yükünde azalmaya yol açıp açmadığı araştırıldı. Sol ön inen arterde en az %70 darlık nedeniyle koroner anjiyoplasti (PTCA) randevusu verilen, toplam 16 erkek hasta (plazma homosistein düzeyi >15 $mu$mol/L) çalışmaya alındı. PTCA gününe kadar (4.8$pm$0.9 hafta), hastalardan 9'u HDT (0.4 mg folik asid, 2 mg B6 vitamini, ve 6 $mu$g B12 vitamini), 7'si plasebo alacak şekilde randomize edildi. Başlangıçta ve tedaviden 1 ay kadar sonra hastaların tümüne noninvazif olarak brakial arter endotel fonksiyonu incelemesi ve egzersiz Tl-201 sintigrafisi uygulandı. Miyokard iskemi yükünün kantitatif göstergeleri olarak SPECT görüntülerde polar haritadan elde edilen maksimal perfüzyon defekti ve redistribüsyon gradyenti kullanıldı. PTCA başlangıcında hastaların tümünün kontrol anjiyografileri yapıldı. Bir aylık tedavi sonucunda, HDT grubunun plazma homosistein düzeyinde anlamlı düşüş görülürken (21.2$pm$5, 11.8$pm$3.1 $mu$mo/L; p=0.008) plasebo grubunun plazma homosistein düzeyinde değişme saptanmadı (19.9$pm$5, 20.2$pm$7 $mu$mo/L; p=AD). HDT grubunda, hiperemi ile indüklenen endotele bağlı vazodilatasyonda tedavi sonrası anlamlı artış tespit edildi (%3.8$pm$1.3, %9.2$pm$2.2; p