Occlusion of the septal artery in patients with hypertrophic obstructive cardiomyopathy: Early and midterm results

Hipertrofik obstrüktif kardiyomiyopatide septal arter oklüzyonu: Erken ve orta dönem takip sonuçları

Mustafa KAHRAMAN, Tuğrul OKAY, Murat MOĞOLKOÇ, Hazım DİNÇER, Sabahat İNANIR, Yavuz MAŞRAPACI, Ender ÖRNEK

Abstract

A nonsurgical technique to achieve a reduction in septal mass by producing septal infarction using balloon catheter techniques has been described. We have treated 13 patients by this novel technique and are presenting the results of the procedure in this first series of patients in terms of the early and midterm period. Between November 1997 and May 1999, 13 patients had evidence of HOCM by echocardiography and symptoms of angina and dyspnea despite optimal medical treatment (Class III). The mean age of the patients was 55 ± 12 years. The mean resting gradient in LVOT decreased from 42 ± 15 mmHg to 9 ± 7 mmHg. Mean follow-up was 10.5 months. SPECT, done 5 to 7 days after the procedure showed that the mean septal perfusion defect size involved 6.2 ± 2.6 % of the left ventricle. The mean septal thickness decreased from 2.6 ± 0.4 mm to 1.9 ± 0.5 mm at one month. Functional class improved in all the patients (eleven were in Class I, two in Class II). A complete AV block occurred in two patients, which made implantation of permanent pacemaker necessary. Induced septal infarction produces significant hemodynamic improvement during medium-term follow-up, and is associated with considerable improvement in symptoms and quality of life. Since the long-term effects of these procedures are unknown, patients with severe symptoms should be candidates.

Özet

Hipertrofik obstrüktif kardiyomyopatide (HOKM) çıkış yolu obstrüksiyonunu azaltmak amacı ile, negatif inotropik ilaçlar, DDD pacemaker takılması ve cerrahi olarak miyektomi yapılmasının yanısıra son yıllarda septal koroner arterin alkol ile tıkanması ile septumda nekroz oluşturulması uygulamaları yapılmaktadır. Kasım 1997 ile Mayıs 1999 tarihleri arasında septal arterini alkol ile tıkadığımız optimal medikal tedaviye rağmen, sınıf III semptomları olan 13 olgunun işlem sonrası hemodinamik verilerini, ekokardiyografik değerlendirmelerini, ve orta dönem takip sonuçlarını sunuyoruz. Olguların işlem öncesi sol ventrikül çıkım yolundaki ortalama basınç farkı 42±15 mmHg iken, işlemden hemen sonra ortalama 9±7 mmHg'ya, septum kalınlığı işlem öncesi ortalama 2.6±0.4 cm iken, işlemden bir ay sonra 1.9±0.5 cm, altıncı ay ise 1.8±0.3 cm'ya düştü (p=0.0008). Olguların tümünde semptomlarda belirgin düzelme oldu (11 olgu sınıf I, iki olgu ise sınıf II idi). Kalıcı tam blok gelişen iki olguya DDD pacemaker takıldı. HOKM'de medikal tedaviye rağmen semptomlu olgularda septal arterin tıkanması, hastanın yaşam kalitesini önemli ölçüde düzeltmektedir. Bununla beraber bu tedavi metodunun uzun dönem takip sonuçları bilinmediğinden, olgu seçiminde titiz davranılmasında fayda vardır.