Multiplane transesophageal echocardiographic characteristics of mitral paraprosthetic regurgitation and its association with hemolysis

Mitral paravalvüler kaçaklarda hemoliz varlığı ve transözofajiyal ekokardiyografik akım özellikleriyle ilişkisi

Bengi YAYMACI, Birol SAY, Kaan KIRALİ, Mustafa Cem Hakan ERMEYDAN, Cevat YAKUT, Yelda BAŞARAN

Abstract

Paravalvular regurgitation (PR) is an uncommon but potentially serious complication of valve replacement operations. This study was designed to determine the relation of PR with the presence and degree of hemolysis and also the effect of flow characteristics on hemolysis. The study group consisted of 45 patients with St. Jude type valve prosthesis in mitral position who were referred to our transesophageal echocardiography (TEE) laboratory with the suspicion of prosthetic valve dysfunction. Patients with systemic illness were excluded from the study. 31 patients had PR (16 female, 15 male, mean age 44$pm$12 years) and 14 patients (8 female, 6 male, mean age 40$pm$11 years) had only physiological regurgitation. Haematological indices sensitive to hemolysis (total and isoenzymes of LDH, ratio of $LDH_1$/$LDH_2$, reticulocyte count and serum haptoglobin levels) were measured. Even though reticulocyte count was similar between the two groups, total LDH levels and the $LDH_1$/$LDH_2$ ratio were significantly higher in group with PR (p

Özet

Paravalvüler kaçaklar, protez kapaklarda nadir görülen ancak oldukça ciddi bir komplikasyondur. Bu çalışmanın amacı, paravalvüler kaçaklarda hemolizin varlığını, akım tiplerini ve kaçak şiddeti ile hemoliz arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktı. Çalışmaya sistemik hastalığı olmayan ve transtorasik ekokardiografi ile paravalvüler kaçak şüphesi bulunan 45 mitral pozisyonda St. Jude tipi mekanik protez kapaklı hasta alındı. Transözofajiyal ekokardiografi (TEE) ile 31 hastada, (16 kadın, 15 erkek, ortalama yaş 44$pm$12 yıl) paravalvüler yetersizlik saptanırken, 14 hastada (8 kadın, 6 erkek, ortalama yaş 40$pm$11 yıl) yalnızca fizyolojik kaçak saptandı. Tüm hastalarda hemogram değerleri, LDH (total), LDH izoenzimleri, $LDH_1$/$LDH_2$ oranı, retikülosit sayısı, haptoglobin düzeylerine bakıldı. Retikülosit sayım sonuçlarında iki grup arasında anlamlı bir fark saptanmazken total LDH değerleri ve $LDH_1$/$LDH_2$ oranları paravalvüler kaçak izlenen grupta anlamlı olarak yüksek bulundu (p