Transcatheter patent ductus arteriosus occlusion with release control coils: Application in the small child

Küçük çocuklarda transkateter "Coil" oklüzyonla duktus arteriosus açıklığının kapatılması: Erken sonuçlar ve orta dönem izlem

Abstract

We evaluated the immediate and intermediate follow-up results of transcatheter closure of patent ductus arteriosus (PDA) using release control coils in 16 consecutive patients weighing 2 m/sec in three patients in the LPA and in one patient in the DAo during follow-up. Two-dimensional echocardiography demonstrated protrusion of the device just in three of these patients. Flow velocity was also high in the last patient. In conclusion, transcatheter closure of PDA with release control coils is feasible in the small child. But some technical aspects must be taken account during implantation procedure and high flow velocity in the LPA or DAo does not always mean obstruction of the vessel.

Özet

Bu çalışmada tartısı 4.5 ile 10.0 kg (ortanca: 7.6), duktus çapı 1.5 ile 4.5 mm (ortanca: 4.0) olan 16 hastada Jackson serbestleme kontrollü "coil"lerle gerçekleştirilen duktus arteriosus açıklığı (PDA) oklüzyonunun erken ve orta dönem sonuçları değerlendirildi. Oklüzyon için 10 olguda (%62.5) tek "coil", diğerlerinde ikişer "coil" kullanıldı. İşlem sırasında embolizasyon gözlenmedi. 3 hastada (%18.75) işleme bağlı komplikasyon gelişti: Bir olguda insizyon yerinden tedavi gerektirmeyen abondan kanama oldu. Diğer ikisinde femoral arter trombozu gelişti ve streptokinaz perfüzyonu ile düzeldi. Ancak bu olgulardan birinde PDA'da tam oklüzyon sağlanmışken streptokinaz sonrası duktus rekanalize oldu ve mekanik hemoliz gelişti. Çalışmada ikinci oklüzyon işlemi gerek duyulan tek hasta bu oldu. 7 olguda (%43.75) anjiografik olarak tam oklüzyon sağlandı. Ertesi gün, renkli Doppler ekokardiografi ile tam oklüzyon oranının %81.25'e (13 olgu); altı aylık izlem süresini tamamlayanlarda %100'e (15 olgu) çıktığı görüldü. Hastaların son kontrollerinde sol pulmoner arter (LPA) ile ana pulmoner arter (APA) ve çıkan aort (AAo) ile inen aort (DAo) akım hızları karşılaştırıldı ve aralarında istatistiksel anlamda farklılık görülmedi. Ancak izlem boyunca akım hızı LPA'da üç, DAo'da bir hastada > 2 m/sn bulundu. İki boyutlu ekokardiografi ile bu hastalardan üçünde "coil"in damar içine fıtıklaştığı görüldü. Son hastada ise APA akım hızı da yüksekti. Çalışmamız düşük tartılı çocuklarda PDA'nın "coil" oklüzyonunun güvenilir bir yöntem olduğunu ancak bazı teknik ayrıntılara dikkat edilmesi gerektiğini ve APA ya da DAo akım hızının yüksek bulunmasının her zaman obstrüksiyon anlamına gelmediğini göstermektedir.