Kalp transplantasyonu sonrası uzun dönem sürvi

Cüneyt KONURALP, Branislav RADOVANCEVIC, Cyndi THOMAS, Reynolds DELGADO, Rajko RADOVANCEVIC, O. Howard FRAZIER

Abstract

Objectives: The short and midterm success rates of heart transplantation (HTx) are sufficiently well documented in the literature. However data related with long-term survival are limited. In this study, we reported our experience with adult patients who survived more than 10 years after HTx. Methods: 306 adult patients were transplanted in our center between March 1983 and September 1989. 109 (36%) of them survived more than 10 years. Analysis of multiple factors is listed below. Results: The group included 94 men with 48±10 year-of age. Average survival was 12.2±1.4 y, with 91% still alive. Heterotopic HT was done in 7% of the patients and 11% were retransplanted. Patients with ischemic cardiomyopathy accounted for 41%, and idiopathic cardiomyopathy for 49%, with 19% UNOS (United Nations of Organ Sharing) status I patients. Pre-transplant incidence of diabetes was 7.6%. Donor age was 25±8 y. Patient/donor was mismatched for sex in 16.7%, race 40%, and cytomegalo virus (CMV) 43% of cases. Total HLA mismatch was 4.9±0.8 per patient. Ischemic time was 127±61 minutes. 14% of the patients underwent induction therapy with anti-lymphocyte preparation. Incidence of rejection was 1.0±1.1 with 33.9% rejection-free. Posttransplant CMV infection incidence was 14.5% and total infection incidence was 53%. Incidence of TxCAD was 28.4% (31/109) in the first two years. Conclusion: HTx proves itself as a valuable form of treatment. It is obvious that with continuing advances in perioperative management and the development of more specific, less toxic immunosuppressive agents, satisfactory rates of long-term survival will be achieved.

Özet

Amaç: Kalp transplantasyonun (KT) kısa ve orta dönem başarısı ile ilgili veriler literatürde yeterli miktarda yer almaktadır. Ancak, uzun dönem sürvi ile ilgili veriler sınırlı sayıdadır. Bu çalışmada transplantasyon sonrasında 10 yıldan fazla yaşayan erişkin hastalarla ilgili deneyimimizi sunuyoruz. Materyal ve metod: Mart 1983-Eylül 1989 arasında merkezimizde 306 erişkin hastaya transplantasyon yapıldı. Analiz ettiğimiz multipl faktörler aşağıda listelenmiştir. Sonuçlar: Grup, ortalama 48±10 yaşında, 94 erkekten oluşuyor. Ortalama sürvi 12.2±1.4 yıldır ve bunların %91'i hala yaşamaktadır. %7 hastaya heterotopik KT yapıldı ve %11'i retransplantasyona gitti. Hastaların %41'inde iskemik kardiyomyopati ve %49'unda idiopatik kardiomyopati etiolojiden sorumludur. %19'u UNOS (United Nations of Organ Sharing) status I hastasıydı. Pre-transplant diabet insidansı %7.6 idi. Donör yaşı 25±8 idi. Hasta/donör eşleşmemesi (mismatch) cinsiyet için %16.7, ırk için %40, CMV için %43 idi. HLA uyumsuzluğu hasta başına 4.9±0.8 idi. İskemi süresi 127±61 dk. idi. %14 hastaya Anti-lenfosit ajan ile indüksiyon tedavisi uygulandı. Rejeksiyon insidansı 1.0±1.1 idi ve %33.9 hastada hiç rejeksiyon olmadı. Transplantasyon sonrası CMV infeksiyon insidansı %14.5 ve toplam infeksiyon insidansi %53 idi. İlk iki yıldaki Transplant koroner arter hastalığı (TKAH) insidansı %28.4 (31/109) bulundu. Tartışma: KT kıymetli bir tedavi yöntemi olarak kendisini kanıtlamıştır. Perioperatif dönem hasta takibindeki ilerlemelerle ve daha özgün, daha az toksik immünosupresif ajanların geliştirilmesi ile çok tatminkar uzun dönem sürvi oranlarına ulaşılacağı aşikardır.