Superiority of the tissue Doppler imaging technique on determination of the myocardial dysfunction in patients with nonQ-wave myocardial infarction at early term

Erken dönem Q dalgasız miyokard infarktüslü hastalarda doku Doppler görüntüleme tekniğinin miyokardiyal disfonksiyonu belirlemedeki üstünlüğü

Sinan DAĞDELEN, Nevnihal EREN, İlyas AKDEMİR, Nuri ÇAĞLAR, Murat AKÇAY, Mehmet ERGELEN, Hasan KARABULUT

Abstract

After Q wave myocardial infarction (MI), decreased tissue Doppler velocity gradient in the effected segments was well known. The aim of this study demonstrates the myocardial dysfunction without segmental dysfuntion by using tissue Doppler echocardiograpy in patients with nonQ-wave MI. Methods: As the study group (SG) 25 pts with nonQ-wave MI and without segmental dysfunction (18 F, 7 M; mean age 57±10) and as a control group (CG) 20 pts without coronary heart disease (14 F, 6 M; mean age 51(15) were included the study. Systolic velocity gradient (Sm), the time from the electrocardiographic Q wave to the peak of the Sm (Q-Sm), early and late diastolic velocity gradients of mitral lateral anulus were measured by tissue Doppler imaging. During the catheterization, the ejection fraction (EF) and -Dp/Dt were calculated. Results: EF and -Dp/Dt were similar in both groups. When SG and CG compared, Sm (6.7±1.9 vs 9.8±2.9 cm/sec, p

Özet

Q dalgalı miyokard infarktüsü sonrası, etkilenen miyokard bölgesinde doku Doppler velosite gradiyentinin azaldığı bilinmektedir. Çalışmamızın amacı, Q dalgasız infarktüs (nonQ-MI) geçiren hastalarda, segmenter disfonksiyon olmaksızın miyokardiyal fonksiyon bozukluğunu doku Doppler ekokardiyografi ile göstermektir. Metod: Çalışmaya, kontrol grubu (KG) olarak koroner arter hastalığı olmayan 20 (14'ü K, yaş ort 51±15) ve çalışma grubu (ÇG) olarak nonQ-MI olup segmenter hareket bozukluğu olmayan 25 vaka (18'i K, yaş ort 57±10) alındı. Doku Doppler görüntüleme ile mitral lateral anuler bölgenin sistolik gradiyent (Sm), EKG'de Q dalgasının başlangıcından pik Sm'ye kadar geçen süre (Q-Sm), erken ve geç diyastolik gradiyentler (Em, Am) ölçüldü. Koroner anjiyografi sonrası, sol ventrikülografi aracılığı ile ejeksiyon fraksiyonu (EF) ve -Dp/Dt hesaplandı. Bulgular: Her iki grup arasında EF ve -Dp/Dt bakımından anlamlı farklılık yoktu. ÇG ile KG karşılaştırıldığında; ÇG'unda, Sm (6.7±1.9 ve 9.8±2.9 cm/sn, p