Short and long-term results of surgical treatment of left ventricular aneurysm

Sol ventrikül anevrizmalarının cerrahi tedavisinin kısa ve uzun dönem sonuçları

Abstract

Although surgical treatment of left ventricular aneurysms has being performed for a long time, it is still a point of debate. In this study, we investigated hundred and fifty-nine patients who had been treated with surgery for left ventricular aneurysm in our clinic between years 1985 to 1994. Perioperatuar mortality, long term survival rates and parameters which probably affect those ratios were evaluated. Eighty-five patients had three (53.5%), 50 patients had two (31.4%), 20 patients had single (12.6%) vessel disease. In four patients, there were not any critical lesion in coronary arteries. Classic linear repair in 111 cases, plication in 46 cases and Dor plasty in two patients were performed. Revascularisation procedure was also performed in 140 (88%) cases. Average number of distal anastomosis was 2.6. Twenty cases (12.6%) died in perioperatuar period. The most important parameter which affect early mortality was the requirement of intra aortic balloon pump in the postoperative period. Mean duration time for follow-up was 47 months. Fourty-two late deaths occurred in this period. The overall 5-year survival rate was 71%. Predictors for long term mortality were related to left ventricular function preoperatively; presence of congestive heart failure (p=0.02), poor functional capacity (p=0.036). Types of surgery (linear repair or plication) did not affect short and long term survival. Functional capacity of the survivors was improved. In conclusion, surgical treatment of left ventricular aneurysms with classic linear repair and plication has acceptable short and long term survival rates and improves functional capacity. Either for early or for late postoperative period the most important predictor of survival is preoperative left ventricular function.

Özet

Sol ventrikül anevrizmalarının cerrahi tedavisi uzun süreden beri uygulanmakla birlikte hala tartışma konusu olmaya devam etmektedir. Bu çalışmada on yıllık süre içerisinde kliniğimizde sol ventrikül anevrizması nedeniyle cerrahi tedavi görmüş 159 hasta perioperatuvar ve geç mortalite açısından incelendi. Mortaliteye etki eden parametreler araştırıldı. Seksenbeş hastada üç (%53.5), 50 hastada iki (%31.4), 20 hastada tek (%12.6) damar hastalığı mevcuttu. Dört hastada anlamlı koroner arter hastalığı tespit edilmedi. 111 hastada klasik lineer anevrizma tamiri, 46 hastada plikasyon, 2 hastada Dor plasty uygulandı. 140 (%88) hastaya ilave revaskülarizasyon yapıldı. Konulan ortalama by-pass sayısı 2.6 idi. Hastanede perioperatuvar dönemde 20 hasta (%12.6) kaybedildi. Erken mortaliteyi etkileyen en önemli parametre, postoperatuvar dönemde intraaortik balon pompası ihtiyacı görülmesiydi (p=0.0001). Hastalara ortalama 47 aylık takip yapıldı. Bu dönem zarfında 42 hastanın daha öldüğü tespit edildi. 5 yıllık survi %71 olarak saptandı. Geç mortalite üzerine preoperatuvar dönemde kalp yetersizliği bulunması (p=0.02) ve fonksiyonel kapasitenin kötü olmasının (p=0.036) etkili olduğu tespit edildi. Uygulanan cerrahi tipinin (lineer tamir ya da plikasyon) erken ve geç mortalite üzerine farklı etkisi gözlenmedi. Takiplerde genel olarak hastaların fonksiyonel kapasitelerinin düzeldiği gözlendi. Sonuç olarak iyi seçilecek hastalarda klasik lineer anevrizma tamiri ve plikasyon sol ventrikül anevrizmalarının cerrahi tedavisinde erken ve uzun dönem takiplerinde kabul edilebilir bir survi ve fonksiyonel kapasitede düzelme sağlamaktadır. Gerek erken dönem, gerekse uzun dönem takipte sağ kalımın en önemli belirleyicisi operasyon öncesi sol ventrikül fonksiyonlarıdır.