Journals / Türk Kardiyoloji Derneği Arşivi / 2002 / Cilt: 30 - Sayı: 4
Mitral stenozlu hastalarda dobutamin'in hemodinamik parametreler üzerine etkisi ve pulmoner arter basıncı yanıtının belirleyicileri
- Pages
- 233–237
- DOI
- —
Abstract
Background: The mechanisms of the different hemodynamic and clinical responses to dobutamine infusion in mitral stenosis are not clearly established.The aim of this study was to evaluate the changing hemodynamic parameters in patiens with mitral stenosis that correlates with dyspnea during dobutamine infusion using Doppler echocardiography and to assess determinants of pulmonary artery pressure response. Methods and Results: Fifty-seven consecutive asymptomatic or mildly symptomatic patient (51 women, 6 men; mean age 43±7, range from 26 to 52), New York Heart Association (NYHA) class I (n: 9), class II (n: 48) with mitral stenosis (mean mitral valve area 1.6±0.4 cm2) were evaluated with dobutamine stress echocardiography. Dyspnea developed during dobutamine infusion in 18 patients (Group B), but the other 39 patients remained asymptomatic (group A). There was a significantly greater increment in mitral peak gradient (14±7 vs 9 ±4 mmHg, p=0.008 ), mean gradient (12±6 vs 6±3 mmHg, p
Özet
Amaç: Mitral darlığında dobutamin infuzyonuna farklı klinik ve hemodinamik yanıtın mekanizması yeterince anlaşılamamıştır. Bu çalışmanın amacı, mitral darlığında dobutamin infüzyonu sırasında dispne ile ilişkili olarak hemodinamik parametrelerde meydana gelen değişikliği değerlendirmek ve pulmoner arter basıncı yanıtının belirleyicilerini saptamaktır. Metod ve Bulgular: Elliyedi hafif semptomatik veya asemptomatik (51 kadın, 6 erkek; yaş ortalaması 43±7; (yaş aralığı 26-52), New York Kalb Cemiyetine göre sınıf I (9 hasta), sınıf II (48 hasta) mitral darlığı bulunan hasta (ortalama mitral kapak alanı 1.6±0.4 cm2) dobutamin stres ekokardiyografi ile değerlendirildi. Dobutamin infüzyonu ile 18 hastada dispne gelişirken (Grup B), diğer 39 hastada semptom gelişmedi (Grup A). Dispne gelişen grupta, mitral maksimum gradiyent artışı (14±7mmHg'a karşılık, 9± 4 mmHg, p=0.008), ortalama gradiyent artışı (12± 6mmHg'a karşılık, 6±3 mmHg, p