Evaluation of left atrial appendage functions by transesophageal echocardiography in patients with hyperthyroidism

Hipertiroidili hastalarda transözofajiyal ekokardiyografiyle sol atriyum apendiks fonksiyonlarının değerlendirilmesi

Erhan TENEKECİOĞLU, Tahsin BOZAT, Süleyman BİNİCİ, Kenar Selma TİRYAKİOĞLU, Hasan ARI, M. Vedat KOCA, M. Cem BAŞEL, Hakan ÖZKAN

Abstract

Objectives: We evaluated the contractile function of the left atrial appendage, an important anatomical structure in the pathogenesis of systemic embolism, by transesophageal echocardiography in patients with hyperthyroidism.Study design: Transthoracic and transesophageal echocardiography were performed in four patient groups having the following features: hyperthyroid patients with atrial fibrillation (group I, n=23), hyperthyroid patients with sinus rhythm (group II, n=22), control patients with atrial fibrillation (group III, n=12), and control patients with sinus rhythm (group IV, n=12). Transthoracic and transesophageal echocardiography findings were compared between groups I and III, and groups II and IV.Results: No significant differences were found between the groups with respect to standard transthoracic echocardiography parameters. In transesophageal echocardiography, the emptying (0.5 m/s vs 0.3 m/s, p=0.028) and filling (0.5 m/s vs 0.4 m/s, p=0.015) velocities of the left atrial appendage were found to be significantly higher in group I than in group III. Similarly, compared to group IV, group II had significantly higher emptying (0.7 m/s vs 0.4 m/s) and filling (0.7 m/s vs 0.4 m/s) velocities (p=0.0001).Conclusion: Our results show that the contractile functions of the left atrial appendage are preserved in patients with hyperthyroidism, suggesting a lower risk for hemostasis and thrombus formation.

Özet

Amaç: Hipertiroidili hastalarda, transözofajiyal ekokardiyografiyle, sistemik emboli için önemli bir anatomik yapı olan sol atriyum apendiksinin (SAA) kontraktil fonksiyonu değerlendirildi.Çalışma planı: Çalışmada aşağıdaki özelliklere sahip dört hasta grubu transtorasik ve transözofajiyal ekokardiyografiyle incelendi: Atriyal fibrilasyonlu (AF) ve hipertiroidili hastalar (grup I, n=23), sinüs ritmindeki hipertiroidili hastalar (grup II, n=22), AF’li kontrol grubu hastaları (grup III, n=12) ve sinüs ritmindeki kontrol grubu hastaları (grup IV, n=12). Grup I ile grup III’ün, grup II ile grup IV’ün transtorasik ve transözofajiyal ekokardiyografi bulguları karşılaştırıldı.Bulgular: Standart transtorasik ekokardiyografi parametreleri açısından gruplar arasında anlamlı farklılık yoktu. Transözofajiyal ekokardiyografiyle yapılan değerlendirmede, grup I’de ölçülen ortalama SAA boşalma (0.5 m/s) ve doluş (0.5 m/s) hızları, grup III’ün değerlerinden (sırasıyla 0.3 m/s, p=0.028 ve 0.4 m/s, p=0.015) daha yüksek bulundu. Grup II’de de, grup IV ile karşılaştırıldığında, SAA boşalma (0.7 m/s ve 0.4 m/s, p=0.0001) ve doluş hızları (0.7 m/s ve 0.4 m/s, p=0.0001) daha yüksek bulundu.Sonuç: Bulgularımız, hipertiroidili hastalarda SAA’nın kontraktil fonksiyonlarının korunduğunu göstermektedir. Bu veriler, hipertiroidili hastalarda SAA’da staz ve trombüs oluşma riskinin az olabileceğini düşündürmektedir.