Journals / Türk Kardiyoloji Derneği Arşivi / 2006 / Cilt: 34 - Sayı: 4
The clinical and angiographic results of paclitaxel-eluting stents in patients with diabetes mellitus
- Pages
- 211–217
- DOI
- —
Abstract
Objectives: We evaluated the long-term results of paclitaxel-eluting stents in diabetic patients with symptomatic coronary artery disease (CAD). Study design: A total of 200 patients with symptomatic CAD, a positive treadmill test, and angiographically confirmed lesions (≥2 mm and ≥70%) underwent paclitaxel-eluting stent implantation (n=267). The patients were assessed in two groups depending on the presence (n=68; 46 men, 22 women; mean age 58.7 years) or absence (n=132; 103 men, 29 women; mean age 56.5 years) of diabetes. Coronary angiographies were repeated after a mean of 12.1±5.1 months following implantation. The mean follow-up was 15.4±6.4 months. Major cardiac events included acute myocardial infarction (AMI), death, and a subsequent intervention. Results: The diabetic group presented with smaller pre-procedure reference vessel diameters, a greater number of bifurcations, long lesions, and long stents (p0.05). The incidences of AMI (1.5% vs 0.8%), recurrent angina pectoris (2.9% vs 2.3%), percutaneous angioplasty (2.9% vs 2.3%), and surgical revascularization (1.5% vs 0.8%) were not different in the diabetic and nondiabetic groups, respectively (p>0.05). Major cardiac events were similar in diabetic patients receiving insulin or oral antidiabetic agents. Conclusion: Our data favor the effective and safe use of paclitaxel-eluting stents in diabetic patients with respect to comparably low rates of restenosis and major cardiac events.
Özet
Amaç: Semptomatik koroner arter hastalığı nedeniyle paklitaksel kaplı stent uygulanan diyabetli hastalarda uzun dönem sonuçlar değerlendirildi. Çalışma planı: Semptomatik koroner arter hastalığı bulguları, pozitif efor testi ve çapı ≥2.0 mm, %70 ve üzerinde anjiyografik lezyonu olan 200 hastaya paklitaksel kaplı stent (n=267) uygulandı. Hastalar diyabetli olan (n=68; 46 erkek, 22 kadın; ort. yaş 58.7) ve olmayanlar (n=132; 103 erkek, 29 kadın; ort. yaş 56.5) olarak iki grupta incelendi. Koroner anjiyografiler stent uygulamasından ortalama 12.1±5.1 ay sonra tekrarlandı ve hastalar ortalama 15.4±6.4 ay takip edildi. Majör kardiyak olaylar, akut miyokard infarktüsü (AMİ), ölüm gelişimi ve yeniden girişim yapılması olarak tanımlandı. Bulgular: Diyabet grubunda, işlem öncesi değerlendirilen referans damar çapı daha düşük; bifurkasyon lezyonlarının ve uzun lezyonların sayısı ve stent uzunluğu daha fazlaydı (p0.05): Bu oranlar AMİ için sırasıyla %1.5 ve %0.8, kararlı angina pektoris gelişimi için %2.9 ve %2.3; perkütan koroner girişim için %2.9 ve %2.3; cerrahi revaskülarizasyon için %1.5 ve %0.8 idi. İnsülin ve oral antidiyabetik kullanan diyabetli hastalar arasında majör kardiyak olay açısından anlamlı farklılık görülmedi. Sonuç: Diyabetli hastalarda paklitaksel kaplı stentlerin, darlık ve majör kardiyak olay oranını azaltmada diyabetik olmayan hastalardaki kadar etkili ve güvenli olduğu gözlendi.