Journals / Türk Kardiyoloji Derneği Arşivi / 2007 / Cilt: 35 - Sayı: 5
Konjestif kalp yetersizliği olan hastalarda karvedilol tedavisi QT dispersiyonunda düzelme sağlamaktadır
- Pages
- 284–288
- DOI
- —
Abstract
Objectives: We investigated the effect of carvedilol on corrected QT dispersion (QTd) in patients with congestive heart failure (CHF). Study design: The study included 20 patients (6 females, 14 males; mean age 57±11 years) who had symptomatic CHF with sinus rhythm, resting ejection fraction ≤%40, and no contraindications for beta-blockers. Coronary angiography showed coronary artery disease in nine patients, and dilated cardiomyopathy in 11 patients. Eight patients had myocardial infarction previously. All the patients had been receiving diuretics and angiotensin-converting enzyme inhibitors for one year. Carvedilol was initiated with a minimum dose of 3.125 mg twice daily, to be increased biweekly to reach the maximum tolerable dose (mean daily dose 42.5±13.6 mg). All the patients were assessed by electrocardiography and transthoracic echocardiography before and three months after treatment. Results: Significant decreases were observed in the following clinical and echocardiographic parameters: heart rate (p=0.001), systolic blood pressure (p=0.002), left atrial diameter (p
Özet
Amaç: Bu çalışmada, konjestif kalp yetersizliği (KHY) olan hastalarda karvedilol tedavisinin düzeltilmiş QT dispersiyonu (QTd) üzerine etkisi araştırıldı. Çalışma planı: Çalışmaya semptomatik (KHY) olan 20 hasta alındı (6 kadın, 14 erkek; ort. yaş 57±11). Tüm hastalar sinus ritminde idi, dinlenme ejeksiyon fraksiyonu ≤%40 idi ve beta-bloker için herhangi bir kontrendikasyon yoktu. Koroner anjiyografide dokuz olguda koroner arter hastalığı, 11 olguda dilate kardiyomiyopati saptandı. Sekiz hasta daha önce miyokard infarktüsü geçirmişti. Tüm hastalar en az bir yıl süreyle diüretik ve anjiyotensin dönüştürücü enzim inhibitörü kullanmaktaydı. Karvedilol tedavisine minimum dozda (3.125 mg x 2) başlandı; doz 15 günde bir artırılarak, hastanın tolere edeceği maksimum doza çıkıldı (günlük ort. 42.5±13.6 mg). Tüm hastalar tedaviden önce ve üç ay sonra elektrokardiyografi ve transtorasik ekokardiyografi ile değerlendirildi. Bulgular: Klinik ve ekokardiyografik parametrelerden anlamlı düşüş gözlenenler şunlardı: kalp hızı (p=0.001), sistolik kan basıncı (p=0.002), sol atriyum çapı (p