Journals / Türk Kardiyoloji Derneği Arşivi / 2011 / Cilt: 39 - Sayı: 5
Üçüncü basamak bir hastanenin kardiyoloji polikliniğine başvuran yaşlı hastalarda yanlış digoksin kullanımı
- Pages
- 365–370
- DOI
- —
Abstract
Objectives: We investigated the prevalence and indications of digoxin use in elderly patients presenting to a cardiology outpatient clinic of a tertiary hospital in Turkey. Study design: On a prospective basis, the study included 800 consecutive patients aged 70 or over (mean age 77±6 years) who presented to our cardiology outpatient clinic. There were 124 patients (15.5%) receiving digoxin. All the patients underwent transthoracic echocardiography. Digoxin use was considered inappropriate if the patient had normal left ventricle systolic function or if there was no atrial fibrillation (AF). Results: The reasons for use of long-term digoxin were persistent AF (n=55, 44.4%), heart failure (HF) (n=51, 41.1%), and paroxysmal AF (n=8, 6.5%). The exact reason could not be determined in 10 patients (8.1%). Digoxin use was based on appropriate indications in 76 patients (61.3%), whereas 48 patients (38.7%) were taking digoxin with inappropriate indications. Of 51 patients for whom HF was the only reason for digoxin therapy, diagnosis of HF was incorrect in 30 patients (24.2%). Other inappropriate indications were paroxysmal AF and undetermined indication for digoxin prescription. Concerning digoxin dose, 24 patients (19.4%) received one tablet (0.25 mg) and 30 patients (24.2%) received a half tablet (0.125 mg) on a daily basis, while 10 patients (8.1%) used six tablets per week with one day off (0.214 mg/day) and 60 patients (48.4%) took five tablets per week with two days off (0.179 mg/day). The median daily dose was 0.182 mg/day. Digoxin dose was higher than the recommended doses for elderly patients in 75.8% of the patients. Conclusion: Our findings show that nearly 40% of elderly patients receive digoxin with inappropriate indications and 75% of these patients take digoxin at higher doses than the recommended doses for this age group
Özet
Amaç: Üçüncü basamak bir hastanenin kardiyoloji polikliniğine başvuran yaşlı hastalarda digoksin kullanım sıklığı ve endikasyonları araştırıldı.Çalışma planı: Çalışmaya, ileriye dönük bir tasarımla, kardiyoloji polikliniğine başvuran, 70 yaş ve üzerinde (ort. yaş 77±6) 800 ardışık hasta alındı. Bu hastaların 124’ü (%15.5) digoksin kullanmaktaydı. Tüm hastalara transtorasik ekokardiyografi yapıldı. Sol ventrikül sistolik fonksiyonu normal olan ya da atriyal fibrilasyonu (AF) olmayan hastalarda digoksin endikasyonunun yanlış olduğu kabul edildi.Bulgular: Hastalara uzun dönemli digoksin verilmesinin nedenleri kalıcı AF (n=55, %44.4), kalp yetersizliği (n=51, %41.1) ve paroksismal AF (n=8, %6.5) idi. On hastada (%8.1) ise digoksin kullanımının kesin nedeni belirlenemedi. Digoksin tedavisinin 76 hastada (%61.3) doğru endikasyonla verildiği görülürken, 48 hastada (%38.7) yanlış endikasyonla digoksin verilmişti. Digoksin tedavisi için tek nedenin kalp yetersizliği olduğu 51 hastanın 30’unda (%24.2) kalp yetersizliği tanısı yanlış tanı olarak kabul edildi. Yanlış endikasyonun diğer nedenleri paroksismal AF ve endikasyonun belirsizliği idi. Digoksin dozları, 24 hastada (%19.4) günlük bir tablet (0.25 mgr), 30 hastada (%24.2) günlük yarım tablet (0.125 mgr), 10 hastada (%8.1) bir gün ilaçsız haftada altı tablet (0.214 mgr/gün) ve 60 hastada (%48.4) iki gün ilaçsız haftada beş tablet (0.179 mgr/gün) şeklindeydi. Ortanca digoksin dozu 0.182 mgr/gün bulunurken, hastaların %75.8’inde digoksin dozu bu yaş grubu için önerilen dozdan yüksekti.Sonuç: Bulgularımız, yaşlı hastaların yaklaşık %40’ının digoksini yanlış endikasyonla kullandığını ve bu hastaların %75’inde kullanılan dozun yaşlı hastalar için önerilen dozdan yüksek olduğunu göstermektedir.