Beta-blokerlerle tedavi edilmekte olan kalp yetersizlikli hastalarda kardiyopulmoner egzersiz testinin prognostik değeri

The prognostic value of the cardiopulmonary exercise test in patients with heart failure who have been treated with beta-blockers

Rémi SABATİER, Ziad Said DAHDOUH, Clémentine DUFAY-BOUGON, Annette BELİN, Sophie BARTHELEMY, Jean Paul MABİRE, Paul MİLLİEZ, Gilles GROLLİE

Abstract

Objectives: The prevalence of chronic heart failure and a reduced ejection fraction (CHF-REF) has increased over the last decade. The cardiopulmonary exercise test (CPET) is an established tool for managing these patients. For patients who are administered beta-blockers, its predictive value is debated. The aim of this study was to assess the prognostic values of several parameters in patients with CHF-REF who were on beta-blockers. Study design: 390 patients with CHF-REF underwent CPET after cardiac rehabilitation and were followed for two years. Results: The primary endpoints were all-cause mortality, car- diac-related mortality and major cardiovascular events (hos- pitalization for HF, heart transplantation and acute coronary syndrome or arrhythmia). The mean beta-blockers dosage was 68.9% of the target dose. The two-year mortality rate was 13%, while the mean age of the population was 57.1 years. In addition, most of the patients were men (85.5% vs. 14.5%). The resting LVEF was 35.7±9.4 and the maximal oxygen uptake (peak VO2) was 19.5 ml/kg/min. The peak VO2, VE/ VCO2 slope and circulatory power were significant predic- tors of risk. The prognosis was better when the initial linear VE/VCO2 slope was lower than 30, and the final steeper VE/ VCO2 slope was lower than 32. There was no difference be- tween the two slopes. The oxygen uptake efficiency slope, oxygen uptake, heart rate recovery, VE/VCO2/VO2 index and ventilatory threshold had no prognostic value. Conclusion: The peak VO2, circulatory power and VE/VCO2 slope were prognostic indicators for patients with CHF-REF who were on beta-blockers.

Özet

Amaç: Son on yılda kronik kalp yetersizliği ve azalmış ejeksiyon fraksiyonu (KKY-AEF) prevalansı son on yılda artmıştır. Kardiyopulmoner egzersiz testi (KPE) bu hastaların yönlendirilmesinde yeri iyi bilinen bir yöntemdir. Beta-bloker kullanan hastalarda testin öngördürücü değeri tartışmalıdır. Bu çalışmanın amacı beta-bloker almakta olan KKY-AEFsi olan hastalarda birkaç parametrenin prognostik değerini değerlendirmekti. Çalışma planı: KKH-AEFsi olan ve kardiyak rehabilitasyondan sonra KPE uygulanmış 390 hasta 2 yıl boyunca takip edildi. Bulgular: Birincil son noktalar tüm nedenlere bağlı ve kalp nedenli ölüm ve önemli kardiyovasküler olaylar (kalp yetersizliği için hastaneye yatış, kalp nakli, akut koroner sendrom veya aritmi) idi. Ortalama beta-bloker dozu hedeflenen dozun %68.9u idi. İki yıllık mortalite oranı %13, hasta popülasyonunun yaş ortalaması ise 57.1 yıl idi. Ek olarak hastaların çoğu erkek idi (%14.5 ve %85.5). İstirahatte sol ventrikül EF 35.7±9.4 ve maksimum oksijen alımı (pik VO2) 19.5 ml/kg/dk idi. Pik VO2, VE/VCO2 eğrisi ve kan dolaşımının yeterliliği riskin önemli öngördürücüleriydi. Başlangıç doğrusal VE/VCO2 eğrisi 30dan az, nihai daha dik eğri 32den aşağı olduğunda prognoz daha iyi idi. İki eğri arasında hiçbir fark yoktu. Oksijen alım etkinliği eğrisi, oksijen alımı, kalp hızı toparlanması, VE/ VCO2/VO2 indeksi ve solunum eşiği herhangi bir prognostik değere sahip değildi. Sonuç: Pik VO2, kan dolaşımının yeterliliği ve VE/VCO2 eğrisi beta-bloker almakta olan KKY-AEFsi olan hastaların prognostik göstergeleriydi.