Dilate kardiyomiyopatili çocuklarda kalp içi trombüs

Abstract

Objectives: The risk of fatal pulmonary and systemic throm- boembolism is high in patients with dilated cardiomyopathy with cardiac thrombus. This study was planned to reveal the efficacy of antiaggregant therapy in patients with low left ven- tricular systolic ejection fraction (LVEF). Study design: The present study retrospectively reviewed the files of 83 cases (42 males, 41 females) with dilated car- diomyopathy who were followed between June 2004 and De- cember 2011. Results: Intracardiac thrombus was detected in five (6%) cases; of these five patients, dilated cardiomyopathy was id- iopathic in four and secondary to chronic renal failure in one. The cases were followed for a mean of 33.6±35.6 months (3 days-168 months). Mean LVEF on transthoracic echocardiog- raphy was found as 35.2±2.7% (32-38%) for the cases with in- tracardiac thrombus, whereas it was 34.7±11.0% (10-55%) for the cases without intracardiac thrombus. No statistically sig- nificant difference was found between the groups (p=0.910). Cases with LVEF ≤30% were routinely receiving acetylsali- cylic acid at antiaggregant dose. Conclusion: We think that prophylactic antithrombotic/anti- aggregant therapy should be started at the time of diagnosis even in patients with LVEF >30%, as thrombus development was seen in cases with LVEF >30% without any antiaggregant therapy.

Özet

Amaç: Dilate kardiyomiyopatide kalp içinde trombüs geliştiğinde hayatı tehdit edici pulmoner veya sistemik tromboemboli riski yüksektir. Bu çalışmada, sol ventrikül sistolik ejeksiyon fraksiyonu (SVEF) düşük olan olgularda antiagregan kullanımının etkinliği değerlendirildi. Çalışma planı: Bu çalışmada Haziran 2004 ile Aralık 2011 tarihleri arasında takip ettiğimiz 83 dilate kardiyomiyopatili olgunun (42 erkek, 41 kadın) dosyaları geriye dönük olarak incelendi. Bulgular: Beş olguda (%6) kalp içi trombüs (KİT) vardı. Beş olgunun dördünde idiyopatik dilate kardiyomiyopati, birinde ise kronik böbrek yetersizliğine sekonder dilate kardiyomiyopati vardı. Olgular ortalama 33.6±35.6 ay (3 gün-168 ay) boyunca izlendi. Transtorasik ekokardiyografide trombüslü olguların SVEF ortalama %35.2±2.7 (%32-38), KİT olmayan olguların ise ejeksiyon fraksiyonu ortalama %34.7±11.0 (%10- 55) bulundu (p=0.910). İki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. Sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu ≤%30 olan olgular, rutin olarak antiagregan dozda asetilsalisilik asit kullanıyordu. Sonuç: Kalp içi trombüs gelişen SVEF >%30un olan ve antiagregan başlamadığımız olgularda trombüs geliştiği için SVEF >%30 olsa bile tanı anında profilaktik amaçlı rutin antitrombotik/ antiagregan tedavisine başlanmasının yararlı olduğunu düşünüyoruz.