Journals / Türk Kardiyoloji Derneği Arşivi / 2015 / Cilt: 43 - Sayı: 8
İzole sol ana koroner arter darlığının uzun dönem cerrahi revaskülarizasyon sonuçları: Tek merkezli sağkalım çalışması
- Pages
- 684–691
- DOI
- —
Abstract
Objective: The objective of this study was to retrospectivelyanalyze the clinical course and postoperative long-term sur- vival of patients diagnosed with isolated left main coronaryartery (LMCA) stenosis after surgical revascularization. Methods: A total of 38 patients (27 males, 11 females) whowere diagnosed with isolated LMCA stenosis and underwentsurgical revascularization were enrolled in the study. IsolatedLMCA stenosis was classified into 2 groups: ostial stenosisand nonostial stenosis. Coronary events were defined asdeath of cardiac origin, the need for a new myocardial re- vascularization procedure, or the occurrence of myocardialinfarction in the course of follow-up. The postoperative as- sessment period included short- and long-term follow-up. Thestudy endpoint was defined as all-cause mortality. Results: Among the 38 patients who participated in the study,25 suffered from ostial LMCA stenosis. The early postopera- tive mortality rate before hospital discharge was 2.6%. Me- dian duration of postoperative long-term follow-up was 73.43months (range: 0.17 187.23). Median duration of long-termfollow-up free from coronary events or percutaneous coro- nary interventions was 73.43 months. Postoperative 2-yearsurvival rate was 97.4%, and 5-year survival rate was 92.1%.The postoperative survival period and period free of coronaryevents of patients with isolated ostial LMCA stenosis did notdiffer significantly from those of patients with nonostial steno- sis (p=0.801, p=0.970, respectively). Conclusion: Postoperative short- and long-term prognosis ofisolated LMCA stenosis appears good in terms of mortalityand coronary event symptoms.
Özet
Amaç: Bizim bu çalışmadaki amacımız sol ana koroner arter(LMCA) darlığı olan hastaların cerrahi revaskülarizasyon son- rası klinik seyir ve uzun dönem sağkalım sonuçlarını geriyedönük olarak incelemektir. Yöntemler: Bu çalışmaya tek başına LMCA darlığı tanısıkonulan ve cerrahi revaskülarizasyon yapılan 38 hasta (27erkek, 11 kadın) alındı. Tek başına LMCA darlığı iki grup- ta sınıflandırıldı: Ostial ve nonostial darlık. Takip seyrinde;kalp nedenli ölüm, yeni bir miyokart revaskülarizasyonu ih- tiyacı veya miyokart enfarktüsü gelişimi koroner olay olaraktanımlandı. Ameliyat sonrası değerlendirme periyodu erkenve uzun dönem takiplerinden oluşmaktaydı. Çalışmanınsonlanım noktası tüm nedenlere bağlı ölüm olarak tanım- landı.Bulgular: Çalışmaya katılan 38 hastanın 25inde LMCA os- tial darlığı mevcuttu. Hastaneden taburcu edilmeden öncekierken dönem ameliyat sonrası mortalitesi %2.6 idi. Ameliyatsonrası uzun dönemde medyan takip süresi 73.43 (dağılım,0.17-187.23) aydı. Revaskülarizasyon sonrası koroner olaysız veya perkütan koroner girişimsiz geçen medyan süre73.43 aydı. Ameliyat sonrası iki yıllık sağkalım oranı %97.4;beş yıllık sağkalım oranı %92.1 idi. Ostial ve nonostial darlığı olan hastaların koroner olaysız geçen süreleri ve ameliyatsonrası sağkalım sonuçları arasında anlamlı farklılık yoktu (sırasıyla, p=0.801 ve p=0.970). Sonuç: Mortalite ve koroner olaylar açısından bakıldığı zaman tek başına LMCA darlığının ameliyat sonrası kısa veuzun dönem prognozu iyi gözükmektedir.