Impact of different degrees of computed tomography-based oversizing on clinical outcomes after transcatheter aortic valve implantation using the Portico system

Farklı derecelerde bilgisayarlı tomografi tabanlı büyük boyutlandırmanın Portico sistemi kullanarak transkateter aort kapak implantasyonu sonrası klinik sonuçlar üzerine etkisi

Fatih Uzun, Ali Kemal Kalkan, Mehmet Ertürk, Ömer Çelik, Ali Rıza Demir, Serkan Aslan

Abstract

Objective: This study aimed to evaluate the influence of different degrees of multidetector computed tomography (MDCT)-based perimeter oversizing on the incidence and severity of paravalvular aortic regurgitation (PAR) and conduction disturbances (CD) for the Portico device. Methods: We retrospectively analyzed 63 patients who underwent transcatheter aortic implantation (TAVI) in our center from March 2017 to June 2019. The patients were divided into 2 groups (group I, below 13.9%; group II, above 13.9%) according to the degree of oversizing. Oversizing was calculated using the formula (device nominal perimeter/MDCT-derived annular perimeter-1)×100. Procedural and clinical data were evaluated using the valve academic research consortium definitions. Results: Mild or moderate PAR was present in 76.4% of the patients in group I and 34.4% of the patients in group II (p=0.009). The rate of CD tended to be lower in the group I (p=0.034). A cutoff value of 13.9% was identified as the best predictive value for mild or moderate PAR. Multivariate analysis identified a lower percentage of oversizing (odds ratio 6.38; 95% confidence interval 2.00-20.33; p=0.002) as the most powerful independent predictor of PAR, whereas the implantation depth and severe oversizing were independent predictors of CD (p=0.003 and p=0.029, respectively). We demonstrated that the optimal acceptable perimeter-based oversizing range was between 10% and 15%. Conclusion: Perimeter-based oversizing by MDCT inversely correlated with PAR after TAVI for the Portico device, and its preoperative evaluation could help in predicting PAR and CD.

Özet

Amaç: Çalışmanın amacı, Portico cihazı için paravalvüler aort yetersizliği (PAY) ve iletim bozukluklarının (İB) insidansı ve şiddetine çok dedektörlü bilgisayarlı tomografi (ÇDBT) ile üretilen çevre tabanlı ‘oversizing’ yüzdesinin etkisini değerlendirmektir. Yöntemler: Mart 2017-Haziran 2019 tarihleri arasında merkezimizde transkateter aort kapak implantasyonu (TAKİ) uygulanan 63 hastayı retrospektif olarak inceledik. Hastalar ‘oversizing’ yüzdesine göre iki gruba ayrıldı (grup I, %13.9’un altında; grup II, %13.9’un üzerinde). ‘Oversizing’ (Cihaz nominal çevresi/ÇDBT’den türetilen dairesel çevre-1) * 100 olarak hesaplandı. Prosedür ve klinik veriler VARC-2 tanımlarıyla değerlendirildi. Bulgular: Grup I’de ki hastaların %76.4’ünde ve II. Gruptaki hastaların %34.4’ünde hafif veya orta PAY mevcuttu (p=0.009). İB oranı hasta grubu I’de daha düşük olma eğilimindeydi (p=0.034). %13.9’luk bir kesme değerinin, hafif veya daha yüksek PAY için en iyi prediktif değere sahip olduğu belirlenmiştir. Çok değişkenli analizde, daha düşük ‘oversizing’ yüzdesi (odds oranı 6.38; %95 güven aralığı 2.00-20.33; p=0.002) PAY’ın en güçlü bağımsız öngörücüsü olarak ortaya çıkarken, implantasyon derinliği ve yüksek ‘oversizing’ yüzdesi İB’nin bağımsız göstergeleriydi (p=0.003 ve p=0.029, sırasıyla). Optimal kabul edilebilir çevre temelli büyük boy aralığının %10-15 arasında olduğunu gösterdik. Sonuç: MDCT tarafından üretilen çevre temelli ‘oversizing’, Portico cihazı için TAKİ sonrası PAY ile ters korelasyon gösterdi ve preoperatif değerlendirilmesi PAY ve İB’in öngörülmesine yardımcı olabilir