The caregiver burden and the psychosocial adjustment of caregivers of cardiac failure patients

Kalp yetersizliği tanısı olan hastalara bakım verenlerin bakım verme yükü ve psikososyal uyumları

Abstract

Objective: This cross-sectional, descriptive study evaluatedthe relationship between the caregiver burden and the psychosocial adjustment of caregivers to cardiac failure patients.Methods: Between November 18, 2015 and March 1, 2016,a preliminary information form, the Caregiver Burden Scale,and the Psychosocial Adjustment to Illness Scale were usedto assess the caregivers of 200 patients being treated in thecardiology service of a university hospital.Results: Among the caregivers, 75% were primary or secondary school graduates, 36% were housewives, and 43%were the patients’ spouse. Of the group, 71% had been caringfor the patients for 5 years or less. The caregivers describedcardiac failure as “difficulty with inhalation, fatigue, asthenia,insomnia, and swelling in the hands and feet.” They reportedfeelings of sorrow, fear, despair, bewilderment, anger, andguilt when they learned about the diagnosis, and they indicated that they generally managed those feelings by themselves. A total of 94% of the caregivers remarked that after thediagnosis they experienced physical, psychological, social,occupational, or economic changes. Of the respondents,74%felt sad and adversely affected, 71.5% faced difficulties withcare provision, and 84% felt anxiety about the possibility oflosing the patient while under their care, the disease prognosis, surgery (pacemaker implantation), and adjustment tothe treatment. The study participants’ caregiver burden andpsychosocial adjustment scale scores were below average.There were moderate statistically significant relationshipsbetween 3 subdimensions of the caregiver burden and psychosocial adjustment to illness scales (p

Özet

Amaç: Bu çalışma, kalp yetersizliği tanısı olan hastalara bakım verenlerin bakım verme yükü ve hastalığa psikososyal uyumları arasındaki ilişkiyi değerlendirmek amacıyla kesitsel nitelikte tanımlayıcı tipte yapıldı. Yöntemler: Bir üniversite hastanesinin kardiyoloji kliniğinde 18 Kasım 2015–1 Mart 2016 tarihleri arasında tedavi gören 200 hastanın bakım verenleri ile gerçekleştirilen çalışmada, Tanıtıcı Bilgi Formu, Bakım Verme Yükü Ölçeği (BVYÖ) ve Hastalığa Psikososyal Uyum-Öz Bildirim Ölçeği (PAIS-SR) kullanıldı. Bulgular: Bakım verenlerin %75’i ilk-orta öğrenim mezunu, %36’sı ev hanımı, %43’ü hastanın eşi, %71’i beş yıl ve daha kısa süredir hastasına bakım vermekte idi. Bakım verenler, kalp yetersizliğini “nefes almada güçlük, yorgunluk-halsizlik, uyuyamama ve el-ayaklarda şişlik” olarak tanımlamaktaydı. İlk tanıyı duyduklarında üzüntü, korku, çaresizlik, şaşkınlık, öfke ve suçluluk yaşadıklarını, bu duygularla sıklıkla kendi kendilerine baş ettiklerini ve %94’ü tanı sonrası yaşamlarında fiziksel, psikolojik, sosyal, mesleki ve ekonomik değişiklikler olduğunu, %74’ü tanı sonrası üzüldüğünü ve olumsuz etkilendiğini belirtti. %71.5’i bakım verme sürecinde güçlükler yaşadığını, %84’ü hastanın bakım ve tedavisi sırasında hastayı kaybetme, hastalık prognozu, ameliyat (nakil-pil), tedaviye uyum gibi nedenlerden dolayı kaygı yaşadığını belirtti. Bakım verme yükü ve hastalığa psikososyal uyum ölçek puanlarının ortalamanın altında olduğu saptandı. Bakım verme yükü ile hastalığa psikososyal uyum ölçeğinin üç alt boyutu arasında orta düzeyde istatistiksel olarak anlamlı düzeyde ilişki bulundu (p