Long-term follow-up of antithrombotic management patterns in acute coronary syndrome patients

Akut koroner sendromlu hastalarda antitrombotik yönetim yaklaşımlarının uzun dönem takibi

Abstract

Objective: The aim of this study was to evaluate the longterm,post-discharge follow-up of antithrombotic managementpatterns (AMPs), clinical outcomes, and real-life health statusof patients hospitalized acute coronary syndrome (ACS).Methods: A total of 1034 patients hospitalized for ACS within24 hours of symptom onset who survived to discharge wereincluded. Of those, 514 had ST-segment elevation myocardialinfarction (STEMI) and 520 had unstable angina (UA)/non-STEMI (NSTEMI). Data on follow-up AMPs, clinical outcomes,and health status were collected during 24 months offollow-up.Results: The overall all-cause mortality was 6.4% (6.7% inUA/NSTEMI and 6.0% in STEMI patients), cardiovascular(CV) events had occurred in 9.4% (9.8% in UA/NSTEMI and8.9% in STEMI patients), and bleeding events in 2.0% (2.3%in STEMI and 1.7% in UA/NSTEMI patients) of patients at 2years after discharge. EuroQol-visual analogue scales scoresincreased from 78.9 to 81.6 in STEMI patients, and from 76.0to 76.2 in UA/NSTEMI patients. Discharge and 2-year postdischargescores for the EuroQol-5D index were 0.7 and 0.9,respectively in STEMI patients, while it was 0.8 for each periodin UA/STEMI patients. Overall, 57.5% of the patients ondual antiplatelet (AP) therapy at discharge remained on thistreatment at 2 years after discharge. The use of 1AP/0 anticoagulant(AC) and ≥2AP/0AC were associated with a CV eventrisk of 10.5% and 8.9%, a mortality risk of 10.5% and 5.8%,and a bleeding event risk of 0.9% and. 2.2%, respectively.Conclusion: These findings in a real-life population of ACSpatients emphasize the importance of longer-term follow-upof ACS patients surviving hospitalization and support the likelihoodof more favorable long-term outcomes in ACS managementwith the current treatment practices.

Özet

Amaç: Akut koroner sendrom (AKS) nedeni ile yatışı yapılan hastalarda taburcu olma sonrası uzun dönem takip sonuçlarının antitrombotik yönetim yaklaşımları (AYY), klinik sonuçlar ve sağlık durumu açısından gerçek yaşam koşullarında değerlendirilmesidir. Yöntemler: Bu kayıt çalışması semptom başlangıcını takiben 24 saat içinde AKS tanısı ile hastaneye yatışı yapılan ve taburcu edilebilen 1034 hastada (514’ü ST-segment yükselmeli miyokart enfarktüsü [STYME] ve 520’si kararsız angina/ STsegment yükselmesiz miyokart enfarktüsü [KA/STYzME] tanılı) yürütüldü. AYY, klinik sonuçlar ve sağlık durumu açısından 24-aylık takip verileri kaydedildi. Bulgular: Taburcu edilme sonrası 2 yıl için genel tüm-nedenli mortalite oranı %6.4 (KA/STYzME için %6.7 ve STYME için %6.0) olup, kardiyovasküler (KV) olay hastaların %9.4’ünde (KA/STYzME için %9.8 ve STYME için %8.9) ve kanama komplikasyonu ise hastaların %2.0’sinde (STYME için %2.3 ve KA/STYzME için %1.7) gözlendi. EuroQol-görsel analog skala skorları STYME’li hastalarda 78.9’dan 81.6’ya, KA/STYzME’li hastalarda 76.0 dan 76.2’ye yükseldi. Taburcu edilme sırasında ve takip eden 2 yıl sonunda EuroQol-5D indeks skorları STEMI grubunda sırasıyla 0.7 ve 0.9, UA/STEMI grubunda ise her iki dönemde de 0.8 idi. Taburcu olurken ikili antitrombosit (AT) tedavi altında olan hastaların %57.5’ i taburcu olma sonrası 2 yıl süresince de aynı tedavi altında idi. 1AT/0 antikoagülan (AK) ve ≥2AT/0AK kullanımı ile ilişkili KV olay riski sırasıyla %10.5% ve %8.9, mortalite riski sırasıyla %10.5 ve %5.8 ve kanama riski sırasıyla %0.9 ve %2.2 olarak bulundu. Sonuç: AKS’li hastaların gerçek yaşam koşullarında değerlendirilmesine yönelik sonuçlarımız, taburcu edilen AKS’li hastalarda uzun dönem takibin önemine ve AKS yönetimi güncel tedavi uygulamalarının daha iyi takip sonuçları ile olası ilişkisine işaret etmektedir.