Treatment of Libman-Sacks endocarditis by combination of warfarin and immunosuppressive therapy

Libman-Sacks endokarditinin warfarin ve immünsüpresif kombinasyon tedavisi ile iyileşmesi

Dursun ATILGAN, Zehra BUĞRA, Ahmet GÜL, Mehmet Rasih SONSÖZ, Rukiye Dilara TEKİN

Abstract

Antiphospholipid syndrome (APS) is a clinical disorder that creates an increased risk of arterial or venous thrombotic events or pregnancy-associated complications and includes the presence of autoantibodies against negatively charged phospholipids. This syndrome is often associated with systemic autoimmune diseases, such as systemic lupus erythematosus (SLE). Libman-Sacks endocarditis is a form of non-bacterial thrombotic endocarditis and is infrequently seen in APS. There are few data documenting the echocardiographic response of APS valve disease to medical treatment. This is an unusual case of a young female patient with SLE and APS who had chorea and non-bacterial thrombotic aortic valve endocarditis. Echocardiography revealed that the vegetation had receded after a combinationof warfarin and immunosuppressive therapy

Özet

Antifosfolipid sendrom (AFS), negatif yüklü fosfolipidlere karşı gelişmiş antikorların varlığında arteriyel veya venöz trombotik olay ya da gebelik ilişkili komplikasyon riskini arttıran bir klinik tablodur. Bu sendrom sıklıkla sistemik lupus eritematozus (SLE) gibi diğer sistemik otoimmün hastalıklar ile ilişkilidir. Libman-Sacks endokarditi nonbakteriyel trombotik endokarditin bir formu olup AFS’de sık olmayarak ortaya çıkmaktadır. Literatürde AFS hastalarının kapak tutulumunda medikal tedavinin etkisi üzerine kısıtlı bilgi mevcuttur. Biz de kore ve Libman-Sacks endokarditi ile prezente olan SLE ve AFS tanılı genç bir kadın hastanın antikoagülan ve immünsüpresif tedavi ile vejetasyonunun ekokardiyografik olarak iyileştiğini bildirmekteyiz.