Journals / Türk Kardiyoloji Derneği Arşivi / 2020 / Cilt: 48 - Sayı: 7
Effect of the COVID-19 pandemic on access to primary percutaneous coronary intervention for ST-segment elevation myocardial infarction
- Pages
- 640–645
- DOI
- —
Abstract
Objective: The coronavirus disease 2019 (COVID-19)pandemic caused by the emergence of severe acute respiratorysyndrome coronavirus 2 has resulted in a healthcrisis and a significant number of deaths worldwide. Thefull effect on access to medical care and the treatmentfor patients with chronic diseases and acute conditions isstill unknown. This is an investigation of access to primarypercutaneous coronary intervention (PPCI) for patientsdiagnosed with ST-segment myocardial infarction (STEMI)during the pandemic.Methods: Consecutive patients who were diagnosed withSTEMI and underwent PPCI during the ongoing COVID-19pandemic were included in the study. Clinical and angiographiccharacteristics of the patients were assessed. Acontrol group of patients diagnosed with STEMI and whounderwent PPCI during the same time interval a year priorto the outbreak of the disease was analyzed retrospectivelyfor comparison.Results: There was a significant reduction in the number ofSTEMI cases during the COVID-19 crisis period. Furthermore,these patients had a prolonged ischemic time; theywere more likely to have a longer pain-to-balloon (Odds ratio[OR]: 2.0, 95% confidence interval [CI]: 1.1–10.2) anddoor-to-balloon time (OR: 5.4, 95% CI: 3.1–22.8).Conclusion: Patients diagnosed with STEMI during thepandemic experienced a significant delay between the onsetof symptoms and PPCI.
Özet
Amaç: COVID-19 pandemisi dünya genelinde bir sağlık krizine neden olmuş ve çok sayıda ölüme yol açmıştır. Pandeminin kronik durumu olan ya da acil hastaların medikal tanı ve tedavi zamanlamasına olan etkisi bilinmemektedir. Biz bu çalışmada, COVID-19 döneminde ST-segment yükselmeli miyokart enfarktüsü (STYME) tanısı alan hastaların primer perkütan koroner girişim (PPKG) yapılana kadar geçen sürelerini değerlendirdik. Yöntemler: COVID-19 döneminde ev kısıtlamasının en yoğun olduğu zamanda STYME tanısı alan ve bu nedenle PPKG işlemi yapılan ardışık hastalar çalışmaya alındı. Hastaların klinik ve anjiyografik özellikleri değerlendirildi. Kontrol grubu olarak geçen yıl aynı dönemde aynı tanı nedeniyle hastaneye başvuran hastalar çalışmaya dahil edilerek iki grup karşılaştırıldı. Bulgular: Geçen sene aynı dönemde göre COVID-19 döneminde STYME ile başvuran ve PPKG yapılan hasta sayıda önemli derecede azalma olduğu saptandı (174 ve 90). COVID-19 döneminde başvuran hastalarda önceki süreç başvuranlara göre ağrı-balon [Odds oranı (OO) 2.0, %95 güven aralığı (GA) 1.1–10.2) ve kapı-balon (OO 5.4, %95 GA 3.1–22.8] sürelerinin daha uzun olduğu görüldü. Bu hastaların miyokart iskemisi sürelerinin daha uzun olduğu değerlendirildi. Sonuç: COVID-19 pandemisi sırasında STYME tanısıyla başvuran hastalarda semptom başlangıcı ile PPKG arasında geçen sürede artış mevcuttur.