Improvement of endothelial function early after thrombolytic therapy in patients with prosthetic heart valve thrombosis

Protez kalp kapak trombozu olan hastalarda trombolitik tedavinin hemen sonrasında endotel fonksiyonlarında gözlenen iyileşme

Beytullah ÇAKAL, Sabahattin GÜNDÜZ, Mahmut YESİN, Ahmet GÜNER, Mustafa Ozan GÜRSOY, Süleyman KARAKOYUN, Semih KALKAN, Emrah BAYAM, Mehmet ÖZKAN, Macit KALÇIK

Abstract

Objective: Prosthetic valve thrombosis (PVT) is a seriouscomplication among patients with prosthetic heart valves.Thrombolytic therapy (TT) is now widely used as first-line treatment for PVT. Endothelial dysfunction has previously beenreported in patients with PVT. The aim of this study was to investigate the changes in endothelial function soon after TT inPVT patients.Methods: The study group included 85 patients with PVT [female: 53 (62.3%); age: 48.7±13.9 years] who were evaluatedprospectively before and shortly after TT. All of the patients wereevaluated using transthoracic and transesophageal echocardiography. TT was administered in all cases with a low-dose,ultra-slow infusion regimen. Endothelial function was evaluatedusing a noninvasive measurement of flow-mediated dilatation(FMD) of the brachial artery during reactive hyperemia.Results: The study population included 38 (44.7%) obstructive and 47 (55.3%) non-obstructive PVT patients. The obstructive PVT patients had lower baseline FMD values thanthe non-obstructive PVT group (5.31±0.76% vs. 5.87±0.84%;p=0.003). TT was successful in 79 patients (92.9%). FMDwas significantly increased in the successfully thrombolyzedpatients after TT (5.65±0.86% vs. 7.13±1.26%; p

Özet

Amaç: Protez kapak trombozu (PKT) gelişimi protez kalp kapaklı hastalarda ciddi bir komplikasyondur. Son zamanlarda trombolitik tedavi (TT) PKT tedavisinde ilk tercih olarak yaygın olarak kullanılmaktadır. Daha önceki çalışmalarda PKT hastalarında endotel disfonksiyonunun varlığı bildirilmiştir. Bu çalışmada, PKT hastalarında TT sonrasında endotel fonksiyonlarında olan değişiklikleri araştırmayı amaçladık. Yöntemler: Bu çalışmaya TT öncesi ve sonrası prospektif olarak takip edilen 85 PKT hastası [kadın: 53 (%62,3), ortalama yaş: 48,7±13,9 yıl] dahil edildi. Tüm hastalar transtorasik ve transözofajiyal ekokardiyografi ile değerlendirildi. Tüm hastalarda düşük doz ultra yavaş infüzyon rejimine göre TT uygulandı. Endotel fonksiyonları reaktif hipereminin neden olduğu akım aracılı genişleme (Flow Mediated Dilation, FMD) ölçülmesi ile değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya 38 (%44,7) tıkayıcı ve 47 (%55,3) tıkayıcı olmayan PKT hastası alındı. Tıkayıcı PKT hastaları tıkayıcı olmayan PKT hastalarına göre daha düşük bazal FMD değerlerine sahiplerdi (%5,31±0,76 ve %5,87±0,84; p=0,003). TT 79 (%92,9) PKT hastasında başarılı idi. Ortama FMD değerleri başarılı TT grubunda TT sonrasında anlamlı olarak yükseldi (%5,65±0,86 ve %7,13±1,26; p