The Relationship Between H2FPEF Score and Coronary Slow Flow Phenomenon

Abstract

Objective: Diastolic dysfunction plays an important role in the pathophysiology of both coronary slow flow phenomenon and heart failure with preserved ejection fraction, which could be predicted by the H2FPEF score. We sought to investigate the association of H2FPEF score with coronary slow flow phenomenon in subjects undergoing coronary angiography for suspected stable ischemic heart disease. Methods: The study included 228 consecutive individuals [60.5% male, mean age 52.6 (10.1)]. Subjects with non-obstructive coronary artery disease were classified as coronary normal flow (n=112) and coronary slow flow (n=116) after confirmation of coronary angiography results. H2FPEF score of each participant was calculated. Results: Subjects with coronary slow flow phenomenon were more likely to be male (75% vs. 45.5%, P < .001) and have a higher body mass index than that of normal flow group [30.5 (2.9) vs. 29.3 (2.8), P=.001]. H2FPEF score was significantly higher in the former group [2 (2-4) vs. 0 (0-1), P < .001]. H2FPEF score was also positively correlated with mean corrected thrombolysis in myocardial infarction frame count (r=0.725, P < .001). On multivariate logistic regression analysis, male gender [odds ratio: 4.580, 95% CI: 1.700-12.336, P=.003], current smoker [OR: 2.398, 95% CI: 1.064-5.408, P=.035], total cholesterol [OR: 1.011, 95% CI: 1.001-1.021, P=.026], and H2FPEF score [OR: 3.111, 95% CI: 2.160-4.480, P < .001] were found to be the independent predictors of coronary slow flow phenomenon. Conclusion: We found that the H2FPEF score, which is useful in demonstrating diastolic dysfunction, is independently associated with coronary slow flow pattern in suspected ischemic heart disease.

Özet

Amaç: Diyastolik disfonksiyon; koroner yavaş akım ve kalp yetersizliği tanısında kullanılan H2FPEF skorunun patofizyolojisinde temel rol oynamaktadır. Amacımız; stabil anjinası olan ve koroner anjiyografi uygulanan hastalarda H2FPEF skoru ve koroner yavaş akım arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Yöntemler: Çalışmaya 228 hasta alındı [%60,5 erkek, ortalama yaş 52,6 (10,1)]. Uygulanan koroner anjiyografi sonrası ciddi tıkanıklığı olmayan koroner arter hastalığı tanısı alan hastalar, normal koroner akım (n:112) ve koroner yavaş akım (n:116) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Bu hastaların H2FPEF skorları hesaplandı. Bulgular: Koroner yavaş akım grubunda normal akım grubuna göre erkek oranı (%75'e karşı %45.5, P < .001) ve vücut kitle indeksi [30.5 (2.9)’e karşı 29.3 (2.8), P = .001] daha fazlaydı. H2FPEF skoru anlamlı olarak koroner yavaş akım grubunda yüksekti [2 (2-4) vs 0 (0-1), P < .001]. Ayrıca, H2FPEF skoru ile TIMI kare sayısı arasında pozitif korelasyon vardı (r = 0.725, P < .001). Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde, erkek cinsiyet (OO) = 4.580; %95 GA = 1.700- 12.336, P = .003), sigara kullanımı (OO = 2.398; %95 GA = 1.064-5.408, P = .035), total kolesterol (OO = 1.011; %95 GA = 1.001-1.021, P = .026) ve H2FPEF skoru (OO = 3.111; %95 GA = 2.160-4.480, P < .001) koroner yavaş akımı öngörmede bağımsız belirteçler olduğu izlendi. Sonuç: Şüpheli iskemik kalp hastalığında; diyastolik disfonksiyonu tespit etmede kullanılan H2FPEF skorunun koroner yavaş akım ile bağımsız bir şekilde ilişkili olduğunu bulduk.