Subacute anterior myocardial infarction in pregnancy treated with percutaneous transluminal coronary angioplasty (PTCA) and intracoronary stent placement

Gebelikte subakut anterior myokard enfarktüsün perkütan transluminal koroner anijioplasti (PTCA) ve intrakoroner stent yerleştirilmesi ile tedavisi

İltay ÖZTÜRK, Ahmet ÇAMSARI, Saffet DİLEK, Talat Umut DİLEK, Hüseyin DURUKAN

Abstract

OBJECTIVE: To present a case with subacute myocardial infarction in advanced maternal age during pregnancy treated with PTCA and intracoronary stent placement METHOD: We describe the case of a 38-year-old multiparous pregnant woman with anterior myocardial infarction. Electrocardiogram showed ST segment elevation in leads V1-V4 and also she had elevated cardiac enzymes. RESULT: Coronory angiography was done and revealed 99% occlusion in left anterior descending artery together with D1. After the percutaneous transluminal coronary angioplasty and intracoronary stent placement, complete passage was achieved. The rest of the follow-up was uneventful. She gave birth an alive baby with 3400 g weight, APGAR score of 9-10 by the vaginal way at 38th weeks gestation without any problem. CONCLUSION: Early recognition as well as a multidisciplinary approach are necessary to avoid high maternal and fetal mortality.

Özet

Amaç: Gebelik sırasında subakut miyokard enfarktüsü geçiren ileri matenal yaşta bir hastanın PTCA ve intrakoroner stent yerleştirilmesi ile tedavisi METOD: Anterior miyokard enfarktüsü geçiren 38 yaşında multipar gebe bir hasta değerlendirildi. Elektrokardiyogramda V1-V4 derivasyonalarında ST segment elevasyonu ayrıca yükselmiş kardiyak enzim seviyeleri saptandı. BULGULAR: Hastaya koroner anjiografi uygulandı ve sol anterior inen arter ile beraber D1 de %99 tıkanıklık saptandı. Perkutan transluminal koroner anjioplasti ve intrakoroner stent yerleştirilesini takiben tam pasaj sağlandı. Hastanın sonraki takiplerinde ek bir sorunla karşılaşılmadı. Otuzsekizinci gebelik haftasında spontan olarak eyleme giren hasta, vajinal yolla, 3400 g ağırlığında 9/10 apgarlı tek canlı bir bebek sorunsuz olarak doğurdu. SONUÇ: Yüksek maternal ve fetal mortaliteden kaçınmak için bu tip hastalarda erken tanı kadar multidisipliner yaklaşımda önemlidir.