End-tidal CO2 monitoring in patients undergoing cardiopulmonary resuscitation in the emergency department

Acil serviste kardiyopulmoner resusitasyon uygulanan hastalarda end-tidal CO2 monitorizasyonunun rolü

Abstract

In this prospective study, the reliability of end-tidal CO2 monitoring in emergency setting as a useful predictor of outcome was investigated in 36patients with cardiopulmonary collapse. Included in the study are the patients referred to our emergency department for some reason and deteriorated in the course and had to be intubated after which cardiopulmonary arrest has ensued. End-tidal CO2 concentration level of 0.5% served as a discriminating factor between survivors and non-survivors. Patients with an end-tidal CO2 concentration be-low 0.5% had significantly lower rates of survival and return of spontaneous circulation. Sensitivity and specificity values of end-tidal CO2 levels equal to or greater than 0.5% in expecting survival were 100% and 42,8%, respectively. These results suggests that initial ETCO2 concentration can be an important predictor of outcome in victims of in-hospital cardiopulmonary arrest.

Özet

Çalışmamızda acil serviste kardiyak arrest tablosunda bulunan 36 hastanın arrest anındaki end-tidal karbon dioksit (ETCO2 değerlerinin, sağkalım ve spontan dolaşımın geri dönmesini (SDGD) öngörmedeki güvenilirliğini araştırdık. Çalışmaya alınan olgular, hastalıkları nedeniyle acil servise başvuran ve bir süre izlendikten sonra entübe edilip ETCO2 izlemi başlatılan, entübasyondan bir süre sonra da kardiyak arrest tablosu nedeniyle resusitasyon uygulanan 36 olgudur, %0.5'in altında ETCO2 konsantrasyonu değerine sahip hastaların tümü resusitasyon sonrasında kaybedilmişlerdir, ilk ETCO2 değerinin %0.5'e eşit veya daha yüksek olmasının hasta sağkalımını öngörmedeki sensitivite ve spesifisitesi sırasıyla %100 ve %42.8 bulunmuştur. ETCO2 değeri bu kritik değerin altında olan hastaların resusitasyon sonrasında SDGD sağlanabilme olasılığı da diğer hastalara göre daha düşüktür, ilk ETCO2 değeri, kardiyak arrest olgularının sağkalımlarını öngörmede önemli bir araç olabilir.