The effect of weight loss with hypocaloric mixed diet on insulin resistance in obese subjects

Atilla BEKTAŞ, Çağatay ÖKTENLİ, Fatih BULUCU, Fikri KOCABALKAN, Mustafa KUTLU

Abstract

This study was performed to investigate the effect of weight loss on insulin resistance in obese subjects. Thirteen (10 females, 3 males) obese subjects, aged between 25 and 51 years, were fed with hypocaloric mixed diet during a 90-day period. In pre and post-diet treatment periods of the patients, body mass indexes, waist-to-hip ratios, fasting blood glucose and insulin levels, glucose uptake rates (M values, by using euglycemic, hyperinsulinemic clamp technique) and 2-hour blood glucose levels in oral glucose tolerance test were determined. Pre and post-diet treatment values of these parameters were compared. As a result of diet, approximately 13% reduction in weights was obtained. Reductions in the body mass index, waist-to-hip ratio, fasting blood glucose level, fasting blood insulin level and an increase in M values were accompanied, with weight loss, all of them were statistically significant. There was an improvement in 2-hour blood glucose levels, but this was not a statistically significant reduction. In conclusion, it seems that weight loss has benefical effects on glucose metabolism and body mass index, waist-to-hip ratio in obese patients.

Özet

Bu çalışma, obezlerde kilo kaybının insülin direncine olan etkisini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla 25-51 yaşlan arasındaki 13 obez olguya (10 kadın, 3 erkek), üç ay süreyle, hipokalorik mikst diyet uygu-landı. Olguların diyet öncesi ve sonrası, vücut kitle indeksi, bel-kalça oranları, açlık glisemi ve insülin düzeyleri, öglisemik hiperinsülinemik klemp tekniğinden yararlanılarak glikoz kullanım hızları (M değeri), oral glikoz tolerans testi ile ikinci saat glisemi düzeyleri saptandı. Bu parametrelere ait diyet öncesi ve sonrası değerler karşılaştırıldı. Uygulanan diyet ile hastalarda ortalama %13 kilo kaybı sağlandı. Kilo verme ile obezlerin vücut kitle indeksi ve bel kalça oranlannın azaldığı, açlık glisemi ve insülin seviyelerinde düşüş olduğu, M değerlerinin arttığı ve bu değişikliklerin istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptandı. Oral glikoz tolerans testinde ikinci saat glisemi düzeylerinde de iyileşme olduğu, ancak bunun istatistiksel olarak anlamlı düzeyde olmadığı belirlendi. Sonuç olarak, obezlerde kilo kaybı, glikoz metabolizması ile vücut kitle indeksi ve bel-kalça oranı üzerine yararlı etkilere sahip gözükmektedir.