Türkiye'den visseral leishmaniasisli 13 çocuk vaka: Tedavi deneyim

Abstract

Visceral leishmaniasis (VL) is a life-threatening systemic infection caused by protozoa of the genus Leishmania and transmitted by phlebotomine sandflies. Leishmaniases are widespread in most countries in the Mediterranean basin, including Turkey. Leishmania infantum is responsible for VL in Turkey. We previously reported 19 children with VL who were diagnosed during the period of January 2000 to December 2003. In this study, 13 consecutive cases of VL admitted to our hospital between December 2003 and January 2008 were analysed retrospectively. Fever, splenomegaly and hepatomegaly were most common findings in physical examination while anemia, elevated erythrocyte sedimentation rate and C-reactive protein were the most common laboratory findings. Bone marrow aspirate was obtained in all cases and Leishmania amastigotes were detected in 9 of them (69.2%). Leishmania antibodies by the immunofluorescent antibody test were positive in all cases. All of the patients were treated initally with meglumine antimonate. Treatment failure occurred in two children, who were subsequently cured with liposomal amphotericin B. One additional child was treated with liposomal amphotericin B because of the side effects of meglumine antimonate. All the children were finally cured. Meglumine antimonate still seems to be the first choice in the treatment of pediatric VL in Turkey.

Özet

Visseral leishmaniasis (VL), Phlebotomus'larla taşınan Leishmania protozoonunun neden olduğu hayatı tehdit eden sistemik bir enfeksiyonudur. Leishmania'lar Türkiye'nin de içinde bulunduğu Akdeniz ülkelerinde yaygın olarak görülürler. Türkiye'deki VL'den Leishmania infantum sorumludur. Daha önce Ocak 2000-Aralık 2003 tarihleri arasında VL tanısı almış 19 olgu yayınlamıştık. Bu çalışmada Aralık 2003-Ocak 2008 tarihleri arasında hastanemize kabul edilen 13 visseral leishmaniasisli olgu retrospektif olarak incelendi. Hastaların başlıca fizik muayene bulguları ateş, splenomegali ve hepatomegali iken başlıca laboratuar bulguları anemi, artmış eritrosit sedimentasyon hızı ve C-reaktif protein idi. Tüm hastalara kemik iliği aspirasyonu yapıldı ve 9 tanesinde (%69,2) Leishmania amastigotları görüldü. Tüm hastaların immun floresan antikor testi ile Leishmania antikorları pozitifti. Tüm hastalar başlangıçta meglumin antimonat ile tedavi edildi. Tedaviye cevap vermeyen 2 hasta Amfoterisin B ile tedavi edildi. Meglumin antimonatın yan etkisinden dolayı 1 hasta da liposomal amfoterisin B ile tedavi edildi. Hastaların hepsinde kür sağlandı. Türkiye'deki çocukluk çağı visseral leishmaniasis tedavisinde meglumin antimonat hala ilk seçenek gibi görünmektedir.