Epidemiological Trend of Cutaneous Leishmaniasis in an Endemic Focus Disease During 2009-2016, Central Iran

Kutanöz Leishmaniasis’in 2009 ve 2016 Yılları Arasında Orta İran’da Endemik Bir Bölgedeki Epidemiyolojik Trendi

Abstract

Objective: Cutaneous leishmaniasis (CL) is one of the common parasitic diseases in tropical and subtropical areas and is one ofthe important health problems in Iran. In order to investigate epidemiological aspects of CL disease in city of Aran va Bidgol inIsfahan province, this study was carried out in this central region of Iran.Methods: This cross-sectional study was conducted in over a period of eight years between 2009-2016. Direct smears wereprepared from all patients and were examined by a light microscopy. The basic demographic and clinical data of patients with CLdisease referred to health care centers were collected and then were analyzed by using the SPSS software.Results: Overall, 926 patients, including 542 (58.5%) males and 384 (41.5%) females with confirmed CL were identified. The CLdisease was more common among males (58.5%). The highest and lowest incidence of the CL disease were estimated as 238.5 and44.2 per 100000 people in 2009 and 2016, respectively. The highest incidence of the CL disease (26.3%) was observed in the agegroup of 0-9 years. Most of the cases (54%) were seen in autumn. More lesions (44.7%) were seen on the hands. Of the patients,65.4% were treated by systemic glucantime regimen.Conclusion: According to the results of this investigation, although there is a trend of decrease in the incidence of the CL diseasein this 8-year period, incidence of the CL disease is still high. This is an alarming condition and careful planning for control andprevention of the disease is highly recommended.

Özet

Amaç: Kutanöz leishmaniasis (KL), tropik ve subtropik bölgelerde görülen sık parazitik enfeksiyonlardan biridir ve İran’daki önemli sağlık sorunlarındandır. İsfahan Bölgesi’ndeki Aran va Bidgol şehrinde KL’yi epidemiyolojik açıdan araştırmak için bu çalışmayı Orta İran’da yaptık. Yöntemler: Bu kesitsel çalışma 2009 ve 2016 yılları arasında 8 yıllık dönemde yapıldı. Bütün hastalardan smear alındı ve ışık mikroskobu ile incelendi. Sağlık merkezlerine yönlendirilen KL tanılı hastaların temel demografik ve klinik bilgileri toplandı ve SPSS programı ile analiz edildi. Bulgular: Dokuz yüz yirmi altı KL tanısı konmuş hastanın 542’si (%58,5) erkek, 384’ü (%41,5) kadındı. KL erkeklerde daha fazlaydı (%58,5). En yüksek ve en düşük KL insidansı 100000’de 238,5 ve 44,2 ile sırasıyla 2009 ve 2016’da saptanmıştır. En yüksek insidans %26,3 ile 0-9 yaş grubu hastalarda saptandı. Sonbahar en sık hasta görülen mevsimdi (%54). En çok lezyon ellerde görüldü (%44,7). Hastaların %65,4’ü sistemik glucantime rejimi ile tedavi edildi. Sonuç: Çalışmamızın sonuçlarına göre, 8 senelik dönemde KL insidansı düşme trendinde olsa da halen KL insidansı yüksektir. Bu, telaşlandırıcı bir durumdur; hastalığın kontrolü ve önlenmesi için dikkatli bir planlama yapılması oldukça önemlidir.