Spastik serebral palsili hastalarda tedaviye karar verme sürecinde yürüme analizi kullanımı

Use of gait analysis in the treatment decision-making process of patients with spastic cerebral palsy

Abstract

The aim of this study was to evaluate the gait deviations of patients with spastic cerebral palsy (CP) with computerized gait analysis and to allow objective criteria to physicians for clinical decision making. Medical charts and gait analysis reports of the 43 patients with spastic CP were reviewed, retrospectively. The mean±SD age was 9.5±5.2 years. Seventy-six percent had diplegia and 24% had hemiplegia pattern. A five-camera VICON 370 system and Vicon Clinical Manager software was used for gait analysis.Kinematic gait analysis revealed excessive pelvic excursion in three of the planes; excessive hip flexion, adduction and internal rotation angles in sagittal, coronal planes and transverse plane, respectively. Twenty-five percent of the children with spastic CP had crouch and 35% had stiff-knee gait pattern. Eighty percent of the analysis (n=34) were resulted in recommendations of a change in patient care. Ninety-five of these recommendations were specific physical therapy regimens, 46% botulinum toxin Type A injections, 49% bracing, and 7% were surgery.In conclusion, gait analysis is a tool that enables the clinicians to differentiate gait deviations, objectively. It serves not only as a measure of treatment outcome, but also as a useful tool in planning ongoing care.

Özet

Bu çalışmanın amacı spastik serebral palsili (SP) hastaların yürüme bozukluklarını değerlendirmek ve hekimlere, klinik uygulamalarında kullanmaları için objektif kriterler sunmaktır. Spastik SP’li 43 hastanın hastane dosyaları ve yürüme analizi raporları retrospektif olarak incelendi. Yaş ortalaması 9,5±5,2 yıldı. Hastaların %76’sı spastik diplejik tip, %24’ü ise hemiplejik tip olarak değerlendirildi. Yürüme analizleri beş kameralı “Vicon 370” sistemi ve “Vicon Clinical Manager” yazılım programı kullanılarak yapıldı. Kinematik analizlerde pelvis hareketlerinde her üç planda da artış olduğu; kalça fleksiyon, addüksiyon ve iç rotasyon açılarının sırasıyla, sagital, koronal ve transvers planlarda artmış olduğu gözlendi. Spastik SP’li çocukların %25’inde bükük diz yürüyüşü, %35’inde tutuk diz paterni tespit edildi. Yürüme analizi yapılan çocukların %80’inde (n=34), mevcut tedavilerinde bir değişiklik önerildi. Bu önerilerin %95’ini özgün fiziksel tedavi programları oluşturmaktaydı. Çocukların %46’sına botulinum toksin Tip A enjeksiyonları, %49’una ortezleme ve %7’sine ise cerrahi yaklaşımlar önerildi.Sonuç olarak yürüme analizi, klinisyenlerin yürüme bozukluklarını objektif olarak tanımlamalarında kullanabilecekleri bir yöntemdir. Yürüme analizi tedavinin başarısını değerlendirmede kullanılabileceği gibi, tedavinin planlanması aşamasında da yararlı olabilir.