The effect of anticholinergic treatment on neurogenic bladder dysfunction in spinal cord injured patients

Omurilik yaralanmalı hastalarda antikolinerjik tedavinin nörojenik mesane disfonksiyonu üzerine etkisi

Abstract

Objective: The aim of this study was to evaluate the effects of anticholinergic treatment on clinical features and urodynamic parameters in patients with over activity due to spinal cord injury. Materials and Methods: Spinal cord injured patients diagnosed as overactivity and taking anticholinergic treatment were reevaluated with video urodynamic study during follow up visits. The records about urine leakage were assessed. The patients who did not use the prescribed drugs were taken as control group. Results: Thirty five patients with spinal cord injury were included in the study. Twenty one had been using anticholinergic treatment for a mean duration of 17 months; 14 patients were taken as control group. Both groups were similar in demographic characteristics and pretreatment urodynamic parameters. The cystometric bladder capacity increased significantly and leak point pressure decreased insignificantly in the anticholinergic drug group. No significant change was detected in the control group. All the patients in the anticholinergic drug group reported an improvement in the leakage of urine; fifty percent of them did not have incontinency episodes any more. Conclusion: Anticholinergic treatment is effective in spinal cord injured patients with detrusor overactivity by increasing bladder capacity.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı detrusor aşırı aktivite tanısı ile tedavi gören omurilik yaralanmalı hastalarda antikolinerjik tedavinin etkinliğini ürodinamik ve klinik parametrelerle değerlendirmekti. Gereç ve Yöntem: Detrusor aşırı aktivite tanısı alıp, antikolinerjik tedavi önerilen omurilik yaralanmalı hastalar videoürodinamik inceleme ile kontrol takiplerinde tekrar değerlendirildi. Hastaların 1. ve 2. ürodinamik tetkikleri, inkontinans yakınmaları retrospektif olarak incelendi. İlaç önerildiği halde kullanmayan hastalar kontrol grubu olarak alındı. Sonuçların değerlendirmesinde Mann Whitney-U ve t testleri kullanıldı. Bulgular: Detrusor aşırı aktivite tanısı alan 35 omurilik yaralanmalı hasta çalışmaya alındı. Yirmi bir hasta ortalama 17 ay süredir antikolinerjik tedavi alıyordu; tedavi almayan 14 hasta ise kontrol grubundaydı. Her iki grup arasında demografik özellikler ve tedavi öncesi ürodinamik parametreler açısından fark yoktu. Antikolinerjik ilaç alan grupta tedavi sonrasında sistometrik mesane kapasitesi anlamlı olarak artmış ve idrar kaçırma anındaki detrusor basıncında anlamlı olmayan azalma saptanmıştır. Kontrol grubunda her iki parametrede anlamlı bir değişiklik saptanmadı. Antikolinerjik tedavi alan gruptaki tüm hastalar idrar kaçırmada azalma belirtmişler ve hastaların %50'sinde idrar kaçırma saptanmamıştır. Sonuç: Antikolinerjik tedavinin omurilik yaralanmalı detrusor aşırı aktivitesi olan hastalarda mesane kapasitesini arttırarak etkili olduğu saptanmıştır.