Nurses’ approaches towards the pain problem of patients admitted to physical therapy and rehabilitation inpatient and outpatient clinics

Hemşirelerin fizik tedavi ve rehabilitasyon kliniklerinde yatan ya da polikliniğe başvuran hastaların ağrı sorununa yönelik yaklaşımları

Abstract

Objective: Chronic pain complaints are mostly made by rheumatology patients and patients admitted to physical therapy and rehabilitation inpatient and outpatient clinics. Due to the subjective and objective qualifications of pain; defining pain in these patients is difficult. Clinical observations and study results of pain treatment showed that, like other health professionals, nurses also do not have sufficient knowledge and ability for pain management and they pay attention to acute pain rather than chronic pain. The aim of the study is to determine the approaches of the nurses working in physical treatment and rehabilitation inpatient and outpatient clinics to defining, evaluating and managing pain.Materials and Methods: The research was conducted as a descriptive study in four university hospitals in Ankara who agreed to join the study, between May 15-June 29, 2007 with 27 nurses. Written permission was obtained from the institutions, oral permission was given by the nurses and a questionnaire, developed by the researchers by reviewing the literature, was used for data collection. Percentage values were used to evaluate the data. Results: In this study it was found that of the nurses who joined the study to evaluate patient pain; 70.4% used scales for evaluating pain, 36.9% used a visual analog scale and 44.4% of nurses did not know the name of the scale they used. 89.5% of nurses who used the scale used it for all the patients in clinics, 36.8% of them use a scale in the admission process and vital sign evaluating process; 76.2% of them consider using the scale according to pain severity. It was determined that 90% of nurses use pharmacologic and non-pharmacologic approaches together to manage pain.Conclusion: Nurses use scales for evaluating pain. They consider using scales according to the pain severity and vital signs and use both pharmacological and non-pharmacological approaches to manage pain.

Özet

Amaç: Kronik ağrı yakınması fizik tedavi ve rehabilitasyon klinik ve polikliniklerine başvuran ve romatolojik hastalığı olan hastalar arasında sıklıkla görülmektedir. Bu hastalıklarda ağrıyı tanımlamak ise ağrının sübjektif ve objektif özellikleri nedeniyle zordur. Ağrı tedavisine ilişkin çalışma sonuçları ve klinik gözlemler; hemşirelerin de diğer sağlık görevlileri gibi ağrı yönetimine ilişkin yeterli bilgi ve deneyime sahip olmadıkları ve kronik ağrıya göre akut ağrıyla daha fazla ilgilendiklerini göstermektedir. Bu çalışmada fizik tedavi ve rehabilitasyon klinik ve polikliniklerinde çalışan hemşirelerin ağrıyı tanımlama, değerlendirme ve girişimleri konusundaki yaklaşımlarını belirlemek amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntem: Araştırma Ankara il sınırları içinde yer alan üniversite hastanelerinden araştırmaya katılmayı kabul eden dört hastanenin fizik tedavi ve rehabilitasyon klinik ve polikliniklerinde çalışan 27 hemşire ile 15 Mayıs–29 Haziran 2007 tarihleri arasında tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın yapılabilmesi için kurumlardan yazılı, hemşirelerden sözel izin alınmış ve verilerin toplanmasında araştırmacılar tarafından geliştirilen anket formu kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel değerlendirmesinde yüzdelik hesaplaması kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmada hemşirelerin tamamının hastalarının ağrısını değerlendirdiği (n= 27), %70,4’ünün ağrıyı değerlendirme amacıyla skala kullandığı, ölçek/skala kullananların %36,9’unun görsel analog skala’yı (VAS) kullandıkları ve %44,4’ünün ise kullandığı skalanın ismini bilmediğini ifade ettiği saptanmıştır. Skala kullanan hemşirelerin %89,5’inin skalayı klinikte yatan tüm hastalara, %36,8’inin ise hastanın kliniğe ilk kabulünde ve yaşam bulgularının değerlendirilmesi sırasında kullandıkları ve %76,2’sinin skala kullanma sıklığını hastanın ağrı şiddetine göre belirlediği saptanmıştır. Hemşirelerin %90’ının hastaların ağrısını gidermeye yönelik olarak non-farmakolojik ve farmakolojik yaklaşımları birlikte kullandıkları saptanmıştır.Sonuç: Araştırma sonucunda hemşirelerin ağrıyı değerlendirmek amacıyla ölçek/skala kullandıkları, ağrıyı değerlendirme sıklıklarını vital izlemler ve hastanın gereksinimine göre belirledikleri, ağrıyı gidermeye yönelik uygulamalardan non-farmakolojik ve farmakolojik yöntemleri birlikte kullandıkları saptanmıştır.