Femoral anteversiyon artışının serebral palsili çocukların yürüyüşüne olan etkileri

Effects of increased femoral anterversion on gait in children with cerebral palsy

Abstract

Objective: The aim of this study is to identify the gait deviations due to increased femoral anteversion and to distinguish these deviations from those which are commonly seen in children with spastic diplegic cerebral palsy (SD). Materials and Methods: The gait parameters of six neurologically intact children with increased femoral anteversion (NIFA), nine spastic diplegic children with increased femoral anteversion (CPIFA), and fifteen neurologically intact typically developing children (TD) were compared. 3D Motion Analysis System was used to analyze the sagittal plane pelvis, hip, knee, and ankle kinetics and kinematics, as well as the temporo-spatial parameters. Results: Increased dorsiflexion and knee flexion at initial contact, increased mean pelvic anterior tilt during stance, decreased peak plantar flexion moment in terminal stance, increased double support time and decreased mean velocity which are the pure effect of SD, were significantly different in CPIFA group compared to NIFA and TD groups. A strong similarity existed between CPIFA and NIFA groups regarding the increased peak knee extension moment. Conclusion: This study supported the hypothesis of “existence of relation between IFA and crouch posture”. The orthopedic surgeons may consider the priority of planning femoral de-rotational osteotomy in surgical treatment schedule for children with CP.

Özet

Amaç: Bu çalışmada, femoral anteversiyon artışının neden olduğu yürüme anomalilerini belirlemek ve bu anomalileri spastik diparezik tip serebral palsili (SD) çocuklarda gözlenen yürüme deviyasyonlarından ayırmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Altı femoral anteversiyonu artmış nörolojik açıdan normal olgunun (NFAA), dokuz fermoral anteversiyonu artmış SD’li olgunun (SDFAA) ve onbeş femoral anteversiyonu olmayan ve nörolojik açıdan normal olgunun (NO) yürüme parametreleri karşılaştırılmıştır. Üç boyutlu hareket analiz sistemi ile sagital plan pelvis, kalça ve diz kinematik, kinetik ve zaman-mesafe parametreleri analiz edilmiştir. Bulgular: İlk temas fazındaki diz fleksiyon ve ayak dorsifleksiyon artışının, basma fazındaki ortalama pelvik anterior tilt artışının, basma fazı sonundaki plantar fleksiyon momentindeki azalmanın, çift destek periyodundaki artışın ve ortalama yürüme hızındaki azalmanın SDFAA grubunda, NFAA ve NO grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede farklı olduğu belirlenmiştir ki bu parametreler saf spastik diparezi etkisidir. DFAA grubundaki maksimum diz ekstansiyon momentindeki artış NFAA grubuyla kuvvetli derecede benzerdir ki bu durum saf femoral anteversiyon etkisini göstermektedir. Sonuç: Bu sonuçlar femoral anteversiyon artışı ile çömelme postürü arasındaki ilişki varlığını savunan hipotezi desteklemektedir. Ortopedik cerrahinin, spastik diparezik serebral palsili hastalarda öncelikle artmış femoral anteversiyonu düzeltmeyi planlaması, anormal yürüme parametrelerinin normale yaklaşmasında faydalı olabilir.