Body composition and relation with physical activities in children: A pilot study

Çocuklarda vücut kompozisyonu ve fiziksel aktivite ilişkisi: Pilot çalışma

Abstract

Objective: In recent years, childhood obesity becomes a major public health problem especially in developed countries. Body Mass Index (BMI) and body composition are useful methods for defining childhood obesity. The aim of this study was to determine the relation between body composition and risk factors predisposing to overweight in children. Materials and Methods: A total of 81 (47 male, 34 female) healthy children with mean age of 12.0±0.8 years were included in the study. Body composition was determined by Bioimpedance Analysis method (BIA). Daily physical activities such as average sleep (hour/day), television viewing time (hour/day), daily achieved average numbers of stair steps, and sportive activities were recorded, and the time period (minute) for running 72 meters was measured. Results: BMI was positively correlated with television viewing time and negatively correlated with sleep time (p=0.03, r=0.330; p=0.01, r=-0.420, respectively). Further, total fat mass was negatively and basal metabolic rate was positively correlated with sportive activities (p=0.03, r=-0.270; p=0.01, r=0.442, respectively). Conclusion: Our findings indicated that daily physical activities and life style may affect the body composition and overweight in childhood. Obesity and increased fat mass in childhood probably will be maintained in the future; therefore children should be kept away from sedentary life style and should be encouraged for sportive activities.

Özet

Amaç: Son yıllarda özellikle gelişmiş ülkelerde daha çok karşımıza çıkan çocukluk çağı obezitesi, önemli bir halk sağlığı problemidir. Beden Kitle İndeksi (BKİ) ve vücut kompozisyonunun değerlendirilmesi çocukluk çağı obezitesi hakkında bilgi verebilen yöntemlerdir. Bu çalışmanın amacı, çocuklarda BKİ ve vücut kompozisyonu ile fazla kiloya neden olabilecek risk faktörlerinin ilişkisinin araştırılmasıydı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya yaş ortalaması 12,0±0,8 yıl olan 47’si erkek, 34’ü kız toplam 81 çocuk dahil edildi. Vücut kompozisyonu Biyoimpedans analiz (BİA) yöntemiyle ölçüldü. Günlük fiziksel aktiviteler örneğin ortalama uyku ve televizyon izleme zamanı (saat/gün), inilip çıkılan merdiven basamağı sayısı, spor faaliyetlerine ayrılan zaman (saat/hafta) kaydedildi, ayrıca 72 metrelik mesafeyi koşma hızı (dakika) değerlendirildi. Bulgular: BKİ, televizyon izleme zamanı ile pozitif, uyku zamanı ile negatif korelasyon gösteriyordu (sırasıyla p=0,03, r=0,330; p=0,01, r=0,420), ayrıca spor faaliyeti zamanı ile vücut yağ kitlesi negatif, bazal metabolik hız pozitif koreleydi (sırasıyla p=0,03, r=-0,270; p=0,01, r=0,442). Sonuç: Sonuçlarımız günlük fiziksel aktiviteler ve yaşam biçiminin çocuklarda fazla kilo ve vücut kompozisyonu özelliklerini etkileyebileceğini işaret ediyordu. BİA çocuklarda vücut kompozisyonunun değerlendirilmesinde kullanılabilecek uygulanması kolay bir yöntemdir. Çocukluk çağında ortaya çıkan obezite ve yağ doku oranında artış, erişkin yaşlarda da devam edebileceğinden ve çeşitli hastalıklar için risk faktörü olabileceğinden, çocukların sedanter davranışlardan uzaklaşarak spor faaliyetlerine yönlendirilmesi yerinde olacaktır.