Journals / Türkiye Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Dergisi / 2010 / Cilt: 56 - Sayı: 1
The effect of short-term pulmonary rehabilitation on pulmonary function tests,blood gases, functional capacity, dyspnea, quality of life and psychologicalsymptoms in chronic pulmonary diseases: A retrospective study
- Pages
- 6–10
- DOI
- —
Abstract
Objective: To establish the efficacy of short-term outpatient pulmonary rehabilitation in patients with chronic pulmonary diseases. Materials and Methods: Data from 65 outpatients [Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD, Group 1, n=44) and non-COPD (Group 2, n=21)] who presented to the rehabilitation center were analyzed retrospectively. Respiratory functions, blood gases, functional capacity (peak oxygen consumption (pVO2), shuttle walk test (SWT), endurance shuttle walk test (ESWT), dyspnea [Medical Research Council (MRC) Dyspnea Scale], quality of life (Saint George’s Respiratory Questionnaire, SGRQ), and psychological symptoms (Hospital Anxiety and Depression Scale, HADS) tests before and after an 8-week rehabilitation program were obtained from patients’ medical records. Results: After the rehabilitation program, a significant improvement in pVO2, ESWT, SGRQ (symptom, activity, impact subscale and the total score), and MRC dyspnea scale (p0.05). On the other hand, in inter-group comparison, the significant low values of ZEV1 and ZEV1/ZVK in the pre-rehabilitation period in Group 1 compared to Group 2, also persisted after rehabilitation (p0.05). Conclusion: Outpatient pulmonary rehabilitation improves functional capacity, dyspnea, and quality of life in patients with COPD and non-COPD. Whatever the dyspnea etiology was, a regular exercise program in the rehabilitation unit is recommended for patients with chronic pulmonary diseases.
Özet
Amaç: Bu çalışma, kronik pulmoner hastalarda kısa dönem ayaktan uygulanan pulmoner rehabilitasyonun etkinliğini saptamak amacıyla planlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Ayaktan pulmoner rehabilitasyon merkezine başvuran 65 hastanın [Kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH, Grup 1; n:44), (KOAH dışı kronik pulmoner hastalıklar, Grup 2; n:21)] verileri retrospektif olarak incelendi. Tüm hastaların 8 haftalık rehabilitasyon öncesi ve sonrasında değerlendirilen solunum fonksiyon testleri, kan gazı parametreleri, fonksiyonel kapasite (maksimal oksijen tüketimi (pVO2), mekik yürüme testi (MYT), endürans mekik yürüme testi (EMYT), dispne (Medical Research Council Dispne Skalası, MRC), yaşam kalitesi (Saint George Respiratory Questionnaire, SGRQ) ve psikolojik semptomları (Hastane Anksiyete ve Depresyon Anketi, HADS) dosyalarından kaydedildi. Bulgular: Her iki grupta rehabilitasyon sonunda rehabilitasyon öncesine göre pVO2, EMYT, SGRQ anketi (semptom, aktivite, etki ve toplam alt skorları) ve MRC Dispne Skalası’nda anlamlı düzelme görüldü (p0,05). Rehabilitasyon öncesi Grup 1’de ZEV1 ve ZEV1/ZVK ölçümlerinde Grup 2’ye göre oluşan anlamlı düşüklük rehabilitasyon sonunda da devam etmekteydi (p0,05). Sonuç: Hem KOAH hem de KOAH dışı kronik pulmoner hastalıklarda ayaktan uygulanan pulmoner rehabilitasyon fonksiyonel kapasite, dispne, yaşam kalitesinde düzelme sağlamıştır. Dispneye neden olan etiyolojik neden ne olursa olsun, kronik akciğer problemi olan hastalara düzenli egzersiz programı önerilmelidir.