Journals / Türkiye Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Dergisi / 2011 / Cilt: 57 - Sayı: 3
Kompleks bölgesel ağrı sendromu
- Pages
- 156–164
- DOI
- —
Abstract
Complex regional pain syndrome (CPRS) is a neuropathic pain disorder that can develop as a result of trauma, surgery, or nerve injury, but many times no precipitating event is known. The pain is described as severe, constant, burning and/or deep aching. The hallmark of CRPS is pain and mobility problems disproportionate to the initial injury. Clinical features can include spontaneous limb pain, changes in skin color and temperature, swelling, vasomotor instability, and autonomic dysfunction. The pathophysiology is not well understood, although progress is being made in better understanding the underlying mechanisms. The diagnosis of CRPS is generally clinical, but there are tests and procedures that may help support the diagnosis. The general awareness of CRPS is poor, and well-accepted treatment guidelines are lacking. Treatment should involve an interdisciplinary approach involving functional rehabilitation, pain management, and psychological treatment. Quality evidence supports the use of some medications. Other adjuvant therapies and more invasive treatments exist for refractory cases. Turk J Phys Med Rehab 2011;57:156-64.
Özet
Kompleks bölgesel ağrı sendromu (KBAS) travma ve cerrahiden sonra ya da sinir yaralanmasını takiben başlayan, birçok olguda hastalığı başlatan nedenin bulunamadığı bir nöropatik ağrı bozukluğudur. Ağrı şiddetli, sabit, yanıcı ve/veya derin acı şeklindedir. KBAS’ın ayırıcı özelliği, olayı ilk başlatan incinme ile orantısız derecede ağrı ve mobilite sorunları görülmesidir. Klinik bulgular arasında spontan ekstremite ağrısı, deri rengi ve ısısında değişiklikler, şişlik, vasomotor instabilite ve otonom disfonksiyon vardır. Altta yatan mekanizmalarla ilgili bilgilerde artış olsa da patofizyolojisi henüz tam anlaşılmamıştır. KBAS tanısı genel olarak klinikle konur. Bazı testler ve yöntemler ile de tanı desteklenebilir. KBAS hakkında farkındalık düşüktür ve tedavisinde genel kabul gören rehberler henüz yoktur. Tedavisi fonksiyonel rehabilitasyon, ağrının tedavisi ve psikolojik tedaviyi içeren interdisipliner bir yaklaşımla olmalıdır. Bazı ilaçların kullanılması konusunda belirgin kanıtlar bulunmaktadır. Refrakter vakalar için diğer yardımcı tedaviler ve girişimsel yaklaşımlara başvurulabilir. Türk Fiz Tıp Rehab Derg 2011;57:156-64.