Efficacy of different doses of radial extracorporeal shock wave therapy in patients with painful calcaneal spur

Ağrılı topuk dikeni olan hastalarda radial ekstrakorporeal şok dalga tedavisinin farklı dozlarının etkinliği

Abstract

Objectives: This study aims to investigate the efficacy of radial extracorporeal shock wave therapy (rESWT) on pain and functional capacity in the treatment of patients with calcaneal spur and to compare the efficiency of different energy densities of rESWT.Patients and methods: Ninety patients with heel pain for at least three weeks who were radiologically diagnosed with calcaneal spur, admitted to our policlinic between June 2014 and February 2015, were included in the study. Patients were randomly and equally assigned to placebo (control group), low and medium dose groups. They were evaluated through the visual analog scale (VAS) for pain score (resting, stretching, pression), maximum standing/walking time, Roles & Maudsley (RM) score, Foot Function Index (FFI) and the American Orthopedic Foot and Ankle Society (AOFAS) score at pretreatment, at three and 12weeks.Results: Calcaneal spur was more common in women, in patients with high body mass index (BMI) and patients who work in a standing position. While the improvement in VAS pression, FFI and AOFAS pain scores of low and medium dose groups were higher than that of the placebo group in the third week, there was no significant difference between these two groups. The improvement in these scores was higher in medium dose group than the low dose group, and it was higher in the low dose group than the placebo group in the 12th week. The patients in medium dose group gained better scores in AOFAS total, FFI disability, activity limitation and total scores than the other two groups and they only gained better scores in maximum walking time and AOFAS function than the control group in the 12th week. Except for AFI total, these scores showed no significant difference between the low dose group and the placebo group in the 12thweek. Intragroup RM and AOFAS and maximum standing/walking time showed significant improvement from the baseline.Conclusion: In conclusion, the improvement in pain was found to be better in therapy groups compared to the control group in the early period and also medium dose group had better gain in both pain and functional capacity compared to others in the medium phase. However, there are no clear guidelines for choosing density in rESWT therapy yet. Therefore we should optimize the density high enough so that the patients can tolerate it and low enough to prevent side effects

Özet

Amaç: Bu çalışmada topuk dikeni olan hastalarda radial ekstrakorporeal şok dalga tedavisi (rESWT)'nin ağrı ve fonksiyonel kapasite üzerindeki etkinliği araştırıldı ve rESWT'nin farklı dozlarının etkinliği karşılaştırıldı.Hastalar ve yöntemler: Haziran 2014 - Şubat 2015 tarihleri arasında polikliniğimize başvuran en az üç haftadır topuk ağrısı olan ve radyografik olarak topuk dikeni tanısı konulan 90 hasta çalışmaya alındı. Hastalar randomize ve eşit sayıda olmak üzere plasebo (kontrol grubu), düşük ve orta doz gruplarına ayrıldı. Hastalar tedavi öncesi, üçüncü ve 12. haftalarda görsel analog ölçeği (GAÖ) ağrı skoru (istirahat, germe, presyon), maksimum ayakta durma/yürüme süresi, Roles ve Maudsley (RM) skoru, Ayak Fonksiyon İndeksi (AFİ) ve Amerikan Ortopedik Ayak-Ayak Bileği Derneği (AOFAS) skoru ile değerlendirildi.Bulgular: Topuk dikeni kadınlarda, yüksek vücut kütle indeksi (VKİ) olanlarda ve ayakta çalışanlarda daha yaygındı. Presyonla GAÖ, AFİ ve AOFAS ağrı skorlarındaki iyileşme üçüncü haftada düşük ve orta doz grubunda plasebo grubundakilerden daha fazla iken, iki grup arasında anlamlı fark yoktu. On ikinci haftada bu skorlardaki iyileşme orta doz grubunda düşük doz grubundan; düşük doz grubunda ise plasebo grubundan daha fazlaydı. Orta doz grubunda 12. haftada AOFAS total ve AFİ yetersizlik, kısıtlılık, total skorlarında diğer iki gruba; maksimum yürüme süresi, AOFAS fonksiyon skorlarında ise sadece kontrol grubuna kıyasla daha iyi skorlar elde edildi. Düşük doz grubunda bu skorlar 12. haftadaki toplam AFİ dışında plasebo grubundan farklı bulunmadı. Roles Maudsley ve AOFAS skorları ve ayakta durma ve yürüme süreleri grup içi anlamlı düzelme gösterdi.Sonuç: Sonuç olarak, çalışmamızda her iki doz rESWT tedavisi ile kontrol grubuna kıyasla erken dönemde ağrıda; orta dönemde ise orta doz grubunda hem ağrı hem de fonksiyonel kapasitede diğer gruplara göre daha fazla iyileşme sağlandı. Ancak rESWT tedavisinde doz seçimi için henüz net bir kılavuz bulunmamaktadır. Bu nedenle yan etkilere yol açmayacak ve hastanın dayanabileceği düzeyde doz belirlenerek optimum tedavi sağlanmalıdır