The project of make peace with diabetes: The success story in one of the pediatric endocrinology clinic

Diyabetimle barıştım projesi: Bir çocuk endokrinoloji kliniğinde yaşanan başarı öyküsü

Abstract

Objective: In type 1 diabetes (T1DM), a good metabolic control is important to reduce and/or postpone complications. Achieving better metabolic control in children and adolescent with T1DM is difficult due to loss of motivation, psychological problems, getting bored and tired. The aim of this study was improvement of the metabolic control in patients with diabetes who come from middle and low income families. Patient and Methods: Within the project; all diabetic children were passed to flexible and intensive insulin treatment. Nutrition education was repeated by a dietitian and education books about diabetes were distributed to all children. Poorly controlled diabetics were allowed more times in their visits. If it was necessary for the glycemic regulation, patients were hospitalized. Mean HbA1c was compared at the beginning and at one year follow up examination. Results: Ninety-one children (46 boys) with mean diabetes duration of 6.0±3.2 years participated in this study. At the end of the year mean HbA1c was reduced from 8.2% to 7.8% and number of poorly controlled patients (HbA1c › %9) decreased from 25 to 15 (p

Özet

Amaç: Tip 1 diyabette (T1DM) uzun dönem komplikasyonların azaltılması ve/veya geciktirilmesi için iyi metabolik kontrol zorunludur. Tip 1 diyabetli çocuk ve ergenlerde motivasyon kaybı, bıkkınlık ve psikolojik sorunlar metabolik kontrolü güçleştirmektedir. Bu çalışmada, genellikle orta-alt gelir grubu ailelerin çocuklarının izlendiği bir çocuk endokrin kliniğinde diyabetli olgularda metabolik kontrolün iyileştirilmesi amaçlandı. Hastalar ve Yöntem: Proje kapsamında tüm diyabetli çocuklarda esnek ve yoğun insülin tedavisine geçildi, beslenme eğitimleri tekrarlandı, tüm çocuklara diyabet eğitim kitapları dağıtıldı. Kötü kontrollü diyabetlilere endokrin polikliniğinde daha çok zaman ayrıldı. Zorunlu durumlarda kan şekeri regülasyonu için hastaneye yatış yapıldı. Başlangıçtaki ve bir yılın sonundaki ortalama HbA1c değerleri karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmada ortalama diyabet süresi 6.0±3.2 yıl olan 91 (46’sı erkek) tip 1 diyabetli çocuk ve ergen yer aldı. Çalışma başlangıcında ortalama HbA1c % 8.2 iken bir yılın sonunda % 7.8’e geriledi (p