Evaluation of Clinical Characteristics, Severity of Disease and Treatment Options in 350 Adolescent Patients with Major Depressive Disorder: A Retrospective Cross-sectional Study

Major Depresif Bozukluk Tanılı 350 Ergen Olgunun Klinik Özellikleri, Hastalık Şiddeti ve Tedavi Seçeneklerinin Değerlendirilmesi: Retrospektif Kesitsel Bir Çalışma

Özlem HEKİM, Zeynep GÖKER, Özden Şükran ÜNERİ, Seyhan TEMTEK GÜNER, Ebru SEKMEN

Abstract

Objective: Major Depressive Disorder (MDD) is an important mental health disorder that is common in adolescence. In our study, it was aimed to evaluate depression severity, treatment methods and clinical features of adolescents who were followed up and treated with MDD diagnosis.Methods: Between January and December 2015, 350 adolescent patients between 12-18 years of age who consulted with child and adolescent psychiatry clinic and diagnosed by unipolar MDD according to DSM-5 was reviewed. The sociodemographic and clinical features of these cases were evaluated. SPSS 17.0 was used for statistical evaluation.Results: MDD was diagnosed in 350 (7.5%) of 4,646 adolescents who applied to the outpatient clinic during the 1-year period. Girls were 75.4% of the sample. When the cases were classified in terms of severity of depression, it was found that 45.7% of the whole sample was mild, 44.3% was middle and 10% was severe MDD and the girls were higher in all groups. Pharmacotherapy was applied in 81.7% of the sample, 15.1% of psychotherapies, 3.1% of the combination of pharmacotherapy and psychotherapy. Selective serotonin reuptake inhibitors (SSRIs) alone were preferred in 87.4% of the cases. Somatoform disorder (dissociative and conversion disorder) and bereavement reaction were significant for the combined use of pharmacotherapy and psychotherapy. At least one adverse event was detected in 8.8% of the cases. Discussion: Compatibly the literature, in adolescence MDD diagnosis was significantly more common in females in all severity groups. SSRIs monotherapy is mostly used as the first option in treatment. Our study will contribute to the related literature in terms of involving wide sampling, treatment and severity evaluation in adolescents with MDD; but generalization may not be appropriate because of the the study’s cross-sectional and situation determination nature

Özet

Amaç: Major Depresif Bozukluk (MDB) ergenlik döneminde sık görülen önemli bir ruh sağlığı bozukluğudur. Çalışmamızda MDB tanısı ile takip ve tedaviye alınan ergenlerde depresyon şiddetinin, kullanılan tedavi yöntemlerinin ve klinik özelliklerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: 1 Ocak-31 Aralık 2015 tarihleri arasında hastanemiz çocuk ve ergen psikiyatrisi polikliniğine ayaktan başvuran ve DSM 5’e göre unipolar MDB tanısı alan 12-18 yaş aralığındaki 350 ergen hastanın dosyası geriye dönük olarak incelenmiş ve bu ergenlerin sosyodemografik ve klinik özellikleri değerlendirilmiştir. İstatistiksel değerlendirme için SPSS 17,0 kullanılmıştır. Bulgular: Bir yıllık zaman diliminde polikliniğe başvuran 4.646 ergenin 350’sine (%7,5) MDB tanısı konmuştur. Kız ergenler örneklemin %75,4’ünü oluşturmakta idi. Ergenler depresyon şiddeti açısından sınıflandırıldığında, tüm örneklemin %45,7’sinin hafif, %44,3’ünün orta ve %10’unun ağır şiddetli depresyon grubunda yer aldığı ve tüm bu gruplarda kız ergenlerin daha yüksek oranda olduğu bulunmuştur. Örneklem aldığı tedavi açısından değerlendirildiğinde %81,7’sine farmakoterapi, %15,1’ine çeşitli psikoterapiler, %3,1’ine ise farmakoterapi ve psikoterapi kombinasyonu uygulanmıştır. Ergenlerin %87,4’ünde seçici serotonin geri alım inhibitörleri (SSGİ) tek başına tercih edilmiştir. Somatoform bozukluk (disosiyatif ve konversif bozukluk) ve yas reaksiyonu varlığı farmakoterapi ve psikoterapinin birlikte kullanımı için anlamlılık göstermiştir. Farmakoterapi alan ergenlerin %.8,6’sında en az bir yan etki varlığı saptanmıştır. Tartışma: Çalışma bulgularımız literatürle uyumlu olarak, ergen yaş grubunda MDB tanısı tüm şiddet düzeylerinde kızlarda anlamlı olarak daha fazla görülmekte olup tedavisinde SSGİ monoterapisi çoğu kez ilk seçenek olarak kullanılmaktadır. Çalışmamız MDB tanılı ergenlerde yapılmış geniş örneklemli, tedavi ve şiddet değerlendirmesini içeren bir çalışma olması açısından konu ile ilgili literatüre katkı sağlayacağı düşünülmüştür; fakat bu verilerin kesitsel, geriye dönük ve durum saptaması niteliğinde olması nedeniyle genellenmesi uygun olmayabilir.