Implementation of On-Call Duty for family practice regarding to Right to Rest of primary care physicians

Birinci basamakta çalışan hekimlerin dinlenme hakkı bağlamında aile hekimliğinde nöbet uygulaması

Abstract

The aim of this paper is to explicate the legislation abouton-call duty requirement of family physicians within thecontext of working time and right to rest. For the protectionof health as the basic compenent of right to live, rest is animportant need for workers. Rest only can be provided bythe way of limiting working time of employees. Right torest is regulated by international and national legal rulesas a result of the struggle for the limitation of working time.Legal requirement of on call duty for family physicians isevaluated in the light of regulations about maximum daily andweekly working hours regarding to the effects on right to rest.European Court of Justice decisions interpreting EuropeanWork Time Directive 2003/88/EC state that all the time periodin which the doctors are ready for duty in health institutionwill be counted as a part of weekly working time. Longworking times affect negatively workers health and causethem to concern about malpractice as determined throughresearches comparatively in different countries. The criticsand efforts still go on for the regulation of working hours,keeping the total number below the maximum weekly hoursin health service compatible with European Working TimeDirective and European Court of Justice decisions in EuropeanCountries. But however in Turkey, weekly working time offamily physicians were determined as minimum 40 hours andfor on-call duty as maximum 30 hours, which means thatweekly working time will possibly be at least 70 hours. Inthis study by the review of theoretical sources, it is concludedthat the implementation of regulation about on-call duty willviolate the right to rest of family physicians in Turkey.

Özet

Bu çalışmanın amacı, aile hekimlerine nöbet yükümlülüğügetiren düzenlemelerin, çalışma süreleri ve dinlenme hakkıile ilişkisi açısından irdelenmesidir. Yaşam hakkının en temel bileşeni olan sağlığın korunmasında, çalışanlar açısındandinlenme önemli bir ihtiyaçtır. Dinlenme, bağımlı çalışanlarınçalışma sürelerinin sınırlandırılması ile sağlanabilecek birhaktır. Dinlenme hakkı, çalışma süresinin sınırlandırılması mü cadelesi sonucu uluslararası ve ulusal hukukta düzenlenmiştir.Aile hekimlerine getirilen nöbet yükümlülüğü, haftalık vegünlük en fazla çalışma sürelerine ilişkin düzenlemelerışığında dinlenme hakkına etkisi açısından değerlendirilmiştir.Avrupa Çalışma Süresi Yönergesi (2003/88/EC) hükümleriniyorumlayan Avrupa Adalet Divanı kararları, hekimlerin sağlıkkuruluşunda bulundukları tüm nöbet süresinin haftalık çalışmasüresinden sayılması gerektiği yolundadır. Uzun çalışmasüreleri, karşılaştırmalı ülke örneklerinde araştırmalarlabelirlendiği üzere, hekimlerin sağlıklarını olumsuz etkilemekte ve mesleki hata endişesine yol açmaktadır. Avrupa ülkelerinde sağlık hizmetlerinin, Çalışma Süresi Yönergesi ve Avrupa Adalet Divanı kararlarına uygun olarak, en fazla haftalıkçalışma süresini aşmayacak şekilde düzenlenmesi yolundaeleştiri ve çabalar sürmektedir. Türkiyede ise aile hekimlerinin haftalık çalışma süreleri en az 40 saat olarak belirlenmişiken, ayrıca en fazla 30 saat nöbet yükümlülüğü düzenlenerek, haftalık çalışma süresinin en az 70 saat olmasının önüaçılmaktadır. Bu çerçevede, teorik kaynakların taranması yöntemi ile yapılan bu çalışmada, Türkiyede aile hekimleri içinöngörülen nöbet uygulamasının, dinlenme haklarını ihlal edicinitelikte olduğu sonucuna varılmaktadır.