Assessment of mushroom poisoning cases in Denizli in 2006

Denizli ilinde 2006 yılına ait mantar zehirleme vakalarının değerlendirilmesi

Ahmet ERGİN, Metin BOZKIR, Pınar Tura CANBORA, Bülent ERDUR, İbrahim TÜRKÇÜER

Abstract

Objectives: Mushroom consumption is common in Denizli, similar to the other regions of Turkey. Depending on this issue, mushroom poisoning is a frequent event especially during particular periods of the year. In our study, we aimed to assess the demographic characteristics and prognosis of patients who suffered from mushroom poisoning. Materials and Methods: Between 01.01.2006 and 31.12.2006, patients coded for T-62 (poisoning effect of mushroom consumption) according to ICD-10 coding system from our university emergency department (ED) and from city hospital and as well as patients from case declaration forms of food poisoning from Health Ministry were included in this retrospective review. We evaluated the demographical features of the patients, laboratory data, and applied treatment and results. Descriptive statistics, (including mean (±SD), frequency and percentage) were calculated. ANOVA and the Chi-square test were used. Results: A total of 154 patients were included in the study. Eighteen (11.7%) were children (

Özet

G i r i ş: Ülkemiz genelinde olduğu gibi, Denizli ilinde de yabani mantar tüketimi oldukça yaygındır. Buna bağlı olarak mantar zehirlenmeleri özellikle yılın belli dönemlerinde olmak üzere sık görülmektedir. Çalışmamızda, Denizli ilinde mantar zehirlenmelerinin sosyodemografik verilerini ve prognozunu incelemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: 01.01.2006-31.12.2006 tarihleri arasında Acil Servisimize ve Denizli Devlet Hastanesi Acil Servisi’ne mantar zehirlenmesi ile başvuran ve mantar zehirlenmesi vakaları ICD-10 tanı kodlama sistemindeki “T- 62.0 = mantar yemenin zehirli etkisi” kodundan ve Sağlık Müdürlüğü’ne gönderilen “gıda zehirlenmeleri vaka bildirim fişlerinden” geriye dönük olarak tarandı. Hastaların sosyodemografik verileri, klinik ve laboratuvar bulguları ve sonuçlar üzerine etkileri incelendi. Sonuçlar frekans dağılımı ve ortalama (±SD) olarak verildi. istatistiksel yöntem olarak ANOVA ve ki-kare testleri kullanıldı. Bulgular: Toplam 154 hasta çalışmaya dahil edildi. Bunlardan 18’ini (%11.7) çocuk (