An analysis of training needs of the nurses at the emergency services in Izmir

İzmir’de çalışan acil servis hemşirelerinin eğitim gereksinimlerinin incelenmesi

Gülay Oyur ÇELİK, Yasemin TOKEM, Yasemin YILDIRIM, Selahattin KIYAN, Meral DÖLEK, Cemile AKBİNAR, Fikriye TURABA

Abstract

Objectve: The objectve of this study was to examine the training needs of emergency nurses as well as level ofsatsfacton along with the factors associated with it at emergency services in Izmir.Methods: The cross-sectonal analytc study carried out between January 2nd 2008 and April 30th 2008 includesemergency nurses at emergency services of a total of nine hospitals including university, state-afliated or privatehospitals in Izmir. The survey questons aimed at determining socio-demographic and professional features, currenteducatonal levels and training needs of the nurses, studied level of satsfacton at emergency services. The surveyforms, in accordance with the approval of the ‘Emergency Medicine Associaton of Turkey’ (EMAT), were sent to theemergency services of nine hospitals and collected back by mail. Results: 199 emergency nurses partcipated in the study. It was determined that partcipants have been practcingnursing for an average of 2.64±1.21 years; emergency nursing for 2.03±0.90 years; and have been working on average 45.24±6.46 hours a week. 92.8% of the partcipants did not atend anycertfed training programs afer their graduaton, and 64.6% of the hos- pitals provided some in-service training for them. It was also determinedthat 62.8% of the nurses did not fnd the in-service training programs suf- cient for their needs. It was observed that 78.3% of the partcipants want- ed to atend a training on ‘Basic Life Support’, 77.4% on ‘Advanced CardiacLife Support’, 81.7% on ‘Advanced Trauma Life Support’, 88.1% on ‘Electro- cardiography Assessment’, 84.1% on ‘Disaster Planning and Organizaton’.70.1% stated that they did not know where to fnd the desired training pro- grams and did not have enough informaton about post-graduate trainingprograms ofered by the Emergency Medicine Associaton of Turkey. Therato of nurses with associate or undergraduate degree atending EMATtraining programs found to be higher than that of nurses with high schooldegree. It was also found that the level of partcipaton and the degreeof awareness of EMAT training programs is signifcantly lower in nurseswith longer service years. 62.3% of the nurses stated they were happy withworking in the emergency services and 71.1% of the nurses stated they didnot want to change the services they work at. Conclusions: Nurses at emergency services in Izmir have stated that theyare satsfed with their jobs and do not want to change their work areas;however, they believe that in-service training programs are currently insuf- fcient. Even though they are eager to atend any post-graduate trainingprograms, they stated that they are unaware of these programs and donot know how to get informaton about them.

Özet

Amaç: Bu çalışmada, İzmir’deki acil servislerde çalışan hemşirelerin eğitm gereksinimleri, acil serviste çalışmamemnuniyet düzeyleri ve bunları etkileyen faktörlerin incelenmesi amaçlandı.Gereç ve Yöntem: Kesitsel analitk çalışma, 2 Ocak 2008 - 30 Nisan 2008 tarihleri arasında, İzmir ilinde bulunanüniversite, devlet ve özel dokuz hastanenin acil servislerinde görev yapan acil hemşirelerini kapsadı. Anket soruları,hemşirelerin sosyodemografk ve mesleki özelliklerini, mevcut eğitm düzeylerini ve eğitm gereksinimlerini, acilserviste çalışma memnuniyet düzeylerini değerlendirmeye yönelik hazırlandı. Bu anket formu Türkiye Acil TıpDerneği (TATD) yönetm kurulunun onayı doğrultusunda dokuz hastanenin acil servislerine posta aracılığıyla gön- derildi ve posta yoluyla geri alındı. Bulgular: Çalışmaya 199 acil hemşiresi dahil edildi. Katlımcılar ortalama 2,64±1,21 yıldır hemşirelik, 2,03±0,90yıldır da acil servis hemşireliği yapmaktaydı. Hafada ortalama 45,24±6,46 saat çalışmaktaydılar. Hastanelerin%64,6’sı kurum içi eğitm yapmaktaydı. Katlımcıların %92,8’inin mezuniyet sonrası sertfkalı bir eğitme katlmadığısaptandı. Kurum içinde yapılan eğitm programlarının %62,8’inin hemşireler tarafndan yeterli bulunmadığı be- lirlendi. Katlımcıların %78,3’ünün temel yaşam desteği, %77,4’ünün ileri kardiyak yaşam desteği, %81,7’sinin ileritravma yaşam desteği, %88,1’nin elektrokardiyograf değerlendirme, %84,1’nin afet planlaması ve organizasyonukonularında kurslara katlmak istedikleri görüldü. Katlımcıların %70,1’inin bu eğitmleri nereden alabileceklerinibilmedikleri ve yine %70,1’nin TATD’nin mezuniyet sonrası eğitm programları hakkında yeterli bilgiye sahipolmadıkları belirlendi. Hemşirelerin eğitm durumları ve acil serviste çalışma yılları ile TATD’nin eğitmlerine katlmadurumları karşılaştrıldığında, eğitm düzeyi ve çalışma yılı arasında istatstksel açıdan anlamlı bir fark bulundu(p