Factors associated with rejection of renal transplant patients in the Emergency Department

Acil servise başvuran böbrek nakli hastalarında akut rejeksiyona eşlik eden faktörler

Abstract

Objective: Renal transplantation is the most effective treatment for the end-stage kidney disease. Increased number of renal transplant patients lead to a rise in the acute presentations of these patients to emergency departments (EDs) in recent years. The most important problem for these patients is ‘rejection’. We aimed to determine the factors to predict a possible rejection in patients with kidney transplantation in our study. Methods: This retrospective case control study was conducted in the Akdeniz University Hospital ED with the transplant patients presented with any complaint. Clinical features of the patients diagnosed with rejection were determined. Forty patients were selected as the control group from the patients without rejection and who had similar demographics, such as age, sex and complaints with the rejection group. Nine parameters detected to prescribe rejection were compared between the groups. All data were entered in SPSS 15.0 for statistical analysis. Results: There were 20 patients in the rejection group and 40 patients in the control group. There were no significant differences found between the groups for complaints. There was no significant difference found between the donors, presence of hypertension, concordance of blood type, Rh and HLA. The rate of diabetic patients were higher in the rejection group (25% versus 5%, p=0.036). Use of sirolimus (p=0.035) and non-compliance with cyclosporine (p=0.009) was significantly higher in the rejection group. The increase of creatinine value compared to the last known value was higher in the rejection group (p=0.000). Conclusions: Time since transplantation, presence of DM, use of sirolimus or non-compliance with cyclosporine and high creatinine levels are considered as risk factors in patients with kidney transplantation for predicting rejection in the ED.

Özet

Amaç: Son dönem böbrek hastalığının en etkin tedavisi böbrek naklidir. Bu hastaların sayısı arttıkça hastaneye başvurma sıklığı da artmakta ve normal takipleri haricindeki akut sorunlarında ilk tercih ettikleri yer, 24 saat hizmet alabilecekleri tek yer olan acil servisler olmaktadır. Bu hasta grubunda karşılaşılan en önemli sorun rejeksiyondur. Bu çalışmanın amacı, acil servise başvuran böbrek nakli olmuş hastalarda rejeksiyonu öngörmede yardımcı olabilecek risk faktörlerini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Akdeniz Üniversitesi Hastanesi acil servisine herhangi bir yakınmayla başvuran böbrek nakli hastaları ile geriye dönük, vaka-kontrol tipi bir çalışma yapıldı. Bu başvurular içinden rejeksiyon tanısı ile hastaneye yatırılan hastaların özellikleri belirlendi. Nakil hastası olup aynı dönemde acil servise başvurmuş, yaşları, cinsiyetleri ve başvuru şikâyetleri çalışma grubu hastalarına benzer olan rejeksiyon tanısı almamış 40 hasta seçilerek kontrol grubu oluşturuldu. Rejeksiyonu belirleme olasılığı olan 9 takip verisi belirlenerek her iki grupta karşılaştırıldı. Tüm veriler SPSS 15.0 programına kaydedilerek istatistiksel analizleri yapıldı. Bulgular: Çalışmaya 20 rejeksiyon grubunda 40 kontrol grubunda olmak üzere toplam 60 hasta alındı. Hastaların acil servise başvuru şikâyetlerine bakıldığında iki grubun benzer olduğu bulundu. Her iki grup arasında donörleri, HT varlığı, kan grubu, Rh ve HLA uyumu açısından fark bulunmadı. Rejeksiyon grubunda diyabetlilerin oranı %25 (n=5) iken, kontrol grubunda %5 (n=2) olarak saptandı (p=0.036). Rejeksiyon grubunda sirolimus kullanımının istatistiksel anlamlı olarak yüksek olduğu görüldü (p=0.035). Siklosporinin ise kullanılmamasının yine rejeksiyon grubunda anlamlı olarak yüksek olduğu görüldü (p=0.009). Acil servise başvuru sırasındaki kreatinin değerinin bir öncekine göre artış oranları da anlamlı olarak farklı bulundu. Sonuç: Acil servise rejeksiyon düşündüren semptomlarla başvuran hastalarda hastanın nakil zamanı, diyabet varlığı, sirolimus kullanılması, siklosporin kullanılmaması ve kreatinin değerlerinin bilinen en son değere göre artmış ve yüksek olması akut rejeksiyonu belirlemek açısından anlamlı bulunmuştur.